جز
جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع =='
جز (جایگزینی متن - ': <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">' به '<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">') |
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع ==') |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
به نظر [[ابن حجر]] <ref>ابن حجر، ج۱، ص۳۸۷.</ref>، اشتباه دیگر این است که ابوزکریا بن منده روایتی مربوط به عاریه را، که از [[امیة بن صفوان بن امیه]] بوده، از أمیة بن سعد پنداشته است. براساس این روایت، رسول خدا{{صل}} در [[جنگ حنین]] از [[صفوان بن أمیة بن خلف]]، [[سلاح]] به عاریه گرفت و هنگامی که صفوان از چگونگی این عاریه پرسید، آن [[حضرت]] آن را عاریه مضمونه دانست<ref>یعقوبی، ج۲، ص۶۲؛ طبری، ج۲، ص۳۴۶؛ مسعودی، ص۲۳۴؛ احمد بن حنبل، ج۴، ص۲۲۲؛ ابو داود، ج۲، ص۱۵۶؛ ابن حزم، ج۹، ص۱۷۳؛ شامی، ج۹، ص۱۵.</ref>. در همه این منابع، روایت عاریه از صفوان جمحی است. به نظر [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، ج۱، ص۲۸۱.</ref> أمیة بن سعد با این [[نسب]] شناخته شده نیست و معلوم نیست نام او از کجا آمده است. چنان که [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، ج۱، ص۲۸۰.</ref>، پس از نقل این [[روایت]] از قول [[ابن منده]] از آمیه قرشی، به [[نقد]] آن پرداخته، آن را از صفوان بن أمیة بن خلف جمحی دانسته است. با توجه به آنکه [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، ج۱، ص۳۸۷.</ref>، به شرکت أمیة بن سعد قرشی در [[بیعت شجره]] اشاره نکرده است، و نیز با توجه به اشتباهاتی که ذکر شد باید مصداق «أمیة بن سعد قرشی» و «أمیة بن اسعد خزاعی» را که ابن حجر در دو جا مطرح کرده، یکی دانست.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «امیة بن سعد قرشی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۱۲۹.</ref> | به نظر [[ابن حجر]] <ref>ابن حجر، ج۱، ص۳۸۷.</ref>، اشتباه دیگر این است که ابوزکریا بن منده روایتی مربوط به عاریه را، که از [[امیة بن صفوان بن امیه]] بوده، از أمیة بن سعد پنداشته است. براساس این روایت، رسول خدا{{صل}} در [[جنگ حنین]] از [[صفوان بن أمیة بن خلف]]، [[سلاح]] به عاریه گرفت و هنگامی که صفوان از چگونگی این عاریه پرسید، آن [[حضرت]] آن را عاریه مضمونه دانست<ref>یعقوبی، ج۲، ص۶۲؛ طبری، ج۲، ص۳۴۶؛ مسعودی، ص۲۳۴؛ احمد بن حنبل، ج۴، ص۲۲۲؛ ابو داود، ج۲، ص۱۵۶؛ ابن حزم، ج۹، ص۱۷۳؛ شامی، ج۹، ص۱۵.</ref>. در همه این منابع، روایت عاریه از صفوان جمحی است. به نظر [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، ج۱، ص۲۸۱.</ref> أمیة بن سعد با این [[نسب]] شناخته شده نیست و معلوم نیست نام او از کجا آمده است. چنان که [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، ج۱، ص۲۸۰.</ref>، پس از نقل این [[روایت]] از قول [[ابن منده]] از آمیه قرشی، به [[نقد]] آن پرداخته، آن را از صفوان بن أمیة بن خلف جمحی دانسته است. با توجه به آنکه [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، ج۱، ص۳۸۷.</ref>، به شرکت أمیة بن سعد قرشی در [[بیعت شجره]] اشاره نکرده است، و نیز با توجه به اشتباهاتی که ذکر شد باید مصداق «أمیة بن سعد قرشی» و «أمیة بن اسعد خزاعی» را که ابن حجر در دو جا مطرح کرده، یکی دانست.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۲ (کتاب)|مقاله «امیة بن سعد قرشی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۲، ص:۱۲۹.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||