بنی‌ساج: تفاوت میان نسخه‌ها

از این هنگام تا نزدیک دو دهه، قرمطیان بر راه‌های اصلی کاروان حاجیان [[سلطه]] یافتند و پس از [[سرقت]] [[حجرالاسود]] و چیره شدن بر طریق حجاز، خود به‌کاروان‌ها اجازه عبور می‌دادند؛ [[ابوالمسافر فتح بن محمد افشین]] که به [[فرمانروایی]] [[آذربایجان]] رسید، در ۳۱۷ق. به دست مفلح یوسفی در [[اردبیل]] [[مسموم]] گشت<ref>نظری به تاریخ آذربایجان، ص۱۳۴.</ref> [[جانشینان]] بعد ساجیان در قلمرو پهناور آنها از ارمنستان تا [[ری]]، [[یاران]] و [[غلامان]] [[یوسف بن ابوساج]]، از جمله وصیف شیروانی، مفلح و [[دیسم بن ابراهیم]] بودند<ref>البدایة و النهایه، ج۱۱، ص۱۶۷؛ تاریخ شروان و دربند، ص۱۰۸-۱۰۹.</ref>.<ref>[[علی احمدی میرآقا|احمدی میرآقا، علی]]، [[بنی‌ساج (مقاله)|مقاله «بنی‌ساج»]]، [[دانشنامه حج و حرمین شریفین ج۴ (کتاب)|دانشنامه حج و حرمین شریفین]]، ج۴، ص:۳۲۹-۳۳۰.</ref>

== منابع ==