بنی عدی بن کعب: تفاوت میان نسخه‌ها

میان بنی عدی و بنی‌سهم، [[قرابت]] نسبی و پیمانی دو جانبه وجود داشت؛ اما در ستیزی که میان افرادی از این دو [[قبیله]] روی داد و به [[قتل]] یکی از عدویون انجامید، این [[پیمان]] از سوی بنی عدی فسخ شد.<ref>المنمق، ص۲۶۶-۲۶۷.</ref> بنی عدی همچنین بعدها سراهایی در [[مدینه]] داشتند. ابن‌شبه بابی به آنها اختصاص داده است.<ref>تاریخ المدینه، ج۱، ص۲۴۷.</ref> از [[هم‌پیمانان]] دیگر بنی عدی می‌توان به [[عامر بن ربیعة بن مالک عنزی]] و [[واقد بن عبدالله تمیمی]]، هم‌پیمانان [[خطاب بن نفیل]] در روزگار جاهلیت، و نیز [[عاقل بن ابی‌البکیر]] یا [[غافل بن ابی‌البکیر]]<ref>الطبقات، ج۳، ص۲۹۸؛ تاریخ طبری، ج۲، ص۳۳۹. انساب الاشراف، ج۱، ص۲۹۶؛ الاستیعاب، ج۳، ص۱۲۳۵.</ref> از [[بنی‌ سعد بن لیث]]، هم‌پیمان [[نفیل بن عبدالعزی]]، جد [[عمر بن خطاب]]، اشاره کرد. خطاب پس از هم‌پیمانی با [[عامر]] وی را فرزند خود خواند و از آن پس به عامر بن خطاب شناخته می‌شد تا این که [[آیه]] {{متن قرآن|ادْعُوهُمْ لِآبَائِهِمْ هُوَ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ فَإِنْ لَمْ تَعْلَمُوا آبَاءَهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ فِي الدِّينِ وَمَوَالِيكُمْ وَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ فِيمَا أَخْطَأْتُمْ بِهِ وَلَكِنْ مَا تَعَمَّدَتْ قُلُوبُكُمْ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا}}<ref>«آنان را به (نام) پدرانشان بخوانید، این نزد خداوند دادگرانه‌تر است و اگر پدرانشان را نمی‌شناسید برادران دینی و وابستگان  شمایند و شما را در آنچه اشتباه کرده‌اید گناهی نیست اما در آنچه دل‌هایتان به قصد، خواسته است (گناهکارید) و خداوند آمرزنده‌ای بخشاینده» سوره احزاب، آیه ۵.</ref> نازل شد و عامر به [[نسب]] خود بازگشت.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۲۱۸؛ تاریخ دمشق، ج۲۵، ص۳۲۰.</ref> وی پیش از ورود [[پیامبر]] به [[خانه]] [[ارقم مخزومی]] [[مسلمان]] شد و همراه همسرش لیلی دختر [[ابی‌حثمه عدویه]] به [[حبشه]] [[هجرت]] کرد.<ref>انساب الاشراف، ج۱، ص۲۱۷؛ الاستیعاب، ج۲، ص۷۹۰-۷۹۱.</ref>