←اسماء حُسنی
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
پارهای از نامهای [[نیک]]، از [[کاستی]] و کژی حکایت میکنند و [[خداوند]] را نمیتوان به آنها خواند؛ مانند «عارف» که هر چند نامی [[نیک]] است، فرعِ [[غفلت]] است<ref>علم الیقین، ج۱، ص ۹۹.</ref>. موضوع «الأسماء الحسنی» در [[علم تفسیر]]، [[کلام]] و عرفان آمده است<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۷۶.</ref>. | پارهای از نامهای [[نیک]]، از [[کاستی]] و کژی حکایت میکنند و [[خداوند]] را نمیتوان به آنها خواند؛ مانند «عارف» که هر چند نامی [[نیک]] است، فرعِ [[غفلت]] است<ref>علم الیقین، ج۱، ص ۹۹.</ref>. موضوع «الأسماء الحسنی» در [[علم تفسیر]]، [[کلام]] و عرفان آمده است<ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۷۶.</ref>. | ||
میان نامها و صفات [[خداوند]] تفاوت است: [[نامهای خداوند]]، واژگانی هستند با ساخت اسم فاعل، صفت مشبهه یا صیغه مبالغه که به اعتبار بازگشت آنها به یکی از صفات، بر [[ذات خدا]] دلالت میکنند؛ مانند [[قادر]] | میان نامها و صفات [[خداوند]] تفاوت است: [[نامهای خداوند]]، واژگانی هستند با ساخت اسم فاعل، صفت مشبهه یا صیغه مبالغه که به اعتبار بازگشت آنها به یکی از صفات، بر [[ذات خدا]] دلالت میکنند؛ مانند: «[[قادر (اسم الهی)|قادر]]»، قدیر و [[قهار]]. صفات [[خداوند]] با ساخت مصدریاند و بر یکی از صفات بدون ملاحظه ذات دلالت میکنند؛ مانند [[قدرت]]<ref>گوهر مراد، ۱۷۰.</ref>. به [[اعتقاد]] بیشتر [[دانشمندان شیعه]] [[نامهای خدا]] توقیفیاند. «توقیفی» بدین معنا است که نمیتوان بی [[اذن خداوند]] بر آنها افزود یا از آنها کاست<ref>المیزان، ج ۸، ص ۱۸۶- ۱۸۰.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص ۷۶.</ref>. | ||
[[قرآن کریم]] از صد و بیست و هفت [[نام خدا]] یاد کرده است؛ اما [[روایات معصومین]]{{ع}} نود و نُه نام را آوردهاند. در دعای [[جوشن کبیر]] هزار نام آمده است و شارحان [[دعا]] گفتهاند که این نامها، در [[حقیقت]]، به همان نود و نه نام بازمیگردند<ref>المیزان، ج ۸، ص ۱۸۶- ۱۸۰.</ref>. | [[قرآن کریم]] از صد و بیست و هفت [[نام خدا]] یاد کرده است؛ اما [[روایات معصومین]]{{ع}} نود و نُه نام را آوردهاند. در دعای [[جوشن کبیر]] هزار نام آمده است و شارحان [[دعا]] گفتهاند که این نامها، در [[حقیقت]]، به همان نود و نه نام بازمیگردند<ref>المیزان، ج ۸، ص ۱۸۶- ۱۸۰.</ref>. | ||