ظلم در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

*[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} می‌فرماید: به [[خدا]] قسم اگر بیدار بر روی خارهای خشک بیابان صبح کنم و دست و پا بسته در زنجیر بر [[زمین]] کشیده شوم بیشتر دوست دارم تا در حالی [[خدا]] و [[رسول]] را [[ملاقات]] کنم که به یکی از [[بندگان]] [[ستم]] کرده یا چیزی از [[مال]] [[دنیا]] را [[غصب]] کرده باشم...<ref>شریف رضی، نهج البلاغه، با تصحیح محمد عبده، ۲، ۲۱۶. </ref> به [[خدا]] قسم اگر اقلیم‌های هفت‌گانه را با هر چه در زیر [[آسمان]] دارند به من بدهند که پوست جویی را به [[ستم]] از مورچه‌ای بگیرم، نخواهم کرد<ref>علی بن محمد لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ص۳۲۳؛ میرزا حسین نوری، مستدرک الوسائل، ج۱۲، ص۱۰۰.</ref>. و در سخنی دیگر می‌فرماید: {{متن حدیث|ظُلْمُ الْمَرْءِ فِي الدُّنْيَا عُنْوَانُ شَقَائِهِ فِي الْآخِرَةِ}}؛ کسی که در [[دنیا]] [[ستم]] می‌کند [[ستم]] او نشانه بدبختی‌اش در [[آخرت]] است.

*وجود [[ظلم]] از نظر [[دین مقدس اسلام]] چنان [[ناپسند]] و ناخوشایند است که به فرموده [[رسول خدا]]{{صل}}، [[خداوند متعال]] پس از هلاک کردن [[ظالمان]] خود را ستوده، می‌فرماید: {{متن قرآن|فَقُطِعَ دَابِرُ الْقَوْمِ الَّذِينَ ظَلَمُوا وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ}}<ref>«پس واپسین بازمانده گروه ستمگران از میان برداشته شد و سپاس خداوند پروردگار جهانیان را» سوره انعام، آیه ۴۵.</ref><ref>ابوالفتح کراجکی، کنز الفواند، ص۵۷؛ محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۵، ص۱۰۸؛ صدوق، معانی الاخبار، ص۲۵۳؛ این حدیث را از امام صادق{{ع}} نقل کرده‌اند.</ref><ref>[[مجتبی تهرانی|تهرانی، مجتبی]]، [[اخلاق الاهی ج۱۴ (کتاب)|اخلاق الاهی]]، ج14، ص97، 98.</ref>

== جستارهای وابسته ==