سرهای شهدا: تفاوت میان نسخه‌ها

سرهای تعداد زیادی از [[شهدای کربلا]] هم از [[بدن]] جدا شد و به [[کوفه]] نزد [[ابن زیاد]] بردند. طبق برخی نقل‌ها تعداد آنها ۷۸ سر بود که میان [[قبایل]] تقسیم کردند تا از این طریق نزد [[ابن زیاد]] و [[یزید]]، [[مقرّب]] شوند. سران هر یک از [[قبایل]] کنده، [[هوازن]]، [[تمیم]]، [[مذحج]] و... تعدادی از سرها را به [[کوفه]] بردند<ref>بحار الأنوار، ج۴۵، ص۶۲.</ref>. [[ابن زیاد]] هم سرها را به [[شام]] نزد [[یزید]] فرستاد. کیفیت فرستادن سرها نمایشی بود تا [[جماعت]] بسیاری آنها را ببینند و وسیله ای برای [[ترساندن]] [[مردم]] و زهر چشم گرفتن از آنان باشد، به‌ویژه که جدا کردن سر نسبت به شخصیت‌های معروف‌تر انجام شد. به احتمال [[قوی]]، [[تصمیم]] به بریدن سرها توسّط [[سپاه]] [[عمر]]، با [[فرمان]] عبید [[الله]] زیاد بوده است؛ چون در نامه‌اش [[فرمان]] به کشتن و مثله کردن داده بود. به تحلیل کتاب “انصار الحسین”، بریدن سرها تنها یک جنایت [[جنگی]] نبود، بلکه نوعی حرکت [[سیاسی]] و نشان‌دهندۀ عمق [[خصومت]] و [[دشمنی]] و [[ترساندن]] [[مردم]] دیگر بود تا از [[قطع]] سرها [[عبرت]] بگیرند و هیچ کسی، اندیشۀ [[مبارزه]] با [[امویان]] را در سر نپروراند و بداند که چنین سرهایی بریده و بر نیزه‌ها افراشته خواهد شد. نیز به عنوان کاری سمبلیک برای [[درهم]] کوبیدن [[قداست]] [[سید الشهدا]]{{ع}} بود.

[[مدفن]] برخی از این سرها (حدود ۱۶ سر) را در “باب الصّغیر” [[شام]] می‌دانند، از جمله سر [[مطهّر]] [[علی اکبر]]، [[حبیب بن مظاهر]] و [[حر بن یزید ریاحی]] را<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۴۲.</ref>.

== منابع ==