شمر بن ذی الجوشن: تفاوت میان نسخه‌ها

[[شمر]] به همراه دیگر جنایت‌کاران روسیاه [[کوفی]] پس از واقعه جان‌گداز [[کربلا]] به [[دستور]] [[عبیدالله بن زیاد]] سر بریده [[امام حسین]]{{ع}} و تمامی سرهای [[یاران]] آن حضرت را به [[شام]] نزد [[یزید بن معاویه]] برد تا جایزه دریافت دارد!! و پس از دریافت جوائزی ناچیز، از [[شام]] به [[کوفه]] بازگشت و تا [[قیام مختار]] ثقفی در [[کوفه]] به [[حیات]] ننگین خود ادامه داد ولی پس از آنکه فهمید مختار در تعقیب [[قاتلان امام حسین]]{{ع}} است فرار کرد و از [[کوفه]] خارج شد، اما مختار از تعقیب این روسیاه نگون‌بخت [[دست]] برنداشت و جمعی را در پی او اعزام کرد تا او را دستگیر کنند و به [[مجازات]] برساند، اما [[شمر]] چون در حال [[آمادگی]] رزمی بود، یکی از آن جمع را که [[غلام]] و به نام زربی بود به [[قتل]] رساند و خود به کلتانیه از روستاهای [[خوزستان]] گریخت اما طولی نکشید توسط برخی از [[یاران مختار]] غافلگیر شد و همین که خواست شمشیرش را بردارد و بجنگد، [[عبدالرحمان بن ابی کنود]] ([[ابو عمره]]) او را به [[هلاکت]] رسانید و [[جسد]] نجس و جرثومه فاسدش را جلو سگ‌ها انداخت و طعمه آنها شد و بدین ترتیب این [[ملعون]] ازل و ابد به [[جهنم]] واصل شد و فرزندانش از خجالت این ننگ [[ابدی]] از [[عراق]] به [[مغرب]] کوچ کردند و در همان جا ماندند تا مردند<ref>ر.ک: تاریخ طبری، ج۶، ص۵۲-۵۳.</ref>.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۱ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۱، ص۷۳۵-۷۳۷؛ [[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۷۸.</ref>

== منابع ==

{{منابع}}