←کفایت شهادت خداوند
| خط ۵۴: | خط ۵۴: | ||
==[[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]]== | ==[[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]]== | ||
در شماری از [[آیات]] درباره برخی امور به [[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]] اشاره شده است؛ برای نمونه: | در شماری از [[آیات]] درباره برخی امور به [[کفایت]] [[شهادت]] [[خداوند]] اشاره شده است؛ برای نمونه: | ||
#[[آیه]] | #[[آیه]] {{متن قرآن|مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَفْسِكَ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«(ای آدمی!) هر نیکی به تو رسد از خداوند است و هر بدی به تو رسد از خود توست. و (ای محمّد!) ما تو را برای مردم، پیامبر فرستادهایم و خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه 79.</ref> درباره [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}} میگوید: {{متن قرآن|وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«خداوند، (شما را) گواه بس» سوره نساء، آیه ۷۹.</ref>. مراد از [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]]، عالم بودن او به امور آشکار و پنهان است <ref>اطیب البیان، ج۶، ص۳۷۶.</ref>، چنانکه برخی در توجیه [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]] بر [[رسالت]] [[پیامبر اکرم]]{{صل}}برآناند که [[خدا]] بر آنچه از [[پیامبر]] خویش سر میزند [[شاهد]] است و میداند که پیغمبرش [[رسالت]] او را [[ابلاغ]] کرده و [[دعوت]] و [[احتجاج]] را به نهایت رسانده و عذری باقی نگذاشته و [[مردم]] نیز شنیدهاند و [[حجت]] بر آنان تمام شده است <ref>المیزان، ج۱۳، ص۲۰۸.</ref>. | ||
#در [[آیه]] ۱۶۶ | #در [[آیه]] {{متن قرآن|لَكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنْزَلَ إِلَيْكَ أَنْزَلَهُ بِعِلْمِهِ وَالْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«(کافران به درستی کتاب تو گواهی نمیدهند) لیکن، خداوند به (درستی) آنچه بر تو فرو فرستاده است، گواهی میدهد؛ با دانش خود فرو فرستاده است؛ و فرشتگان گواهی میدهند و خداوند، گواه، بس» سوره نساء، آیه ۱۶۶.</ref> درباره [[نزول قرآن]] بر آن [[حضرت]] نیز آمده است: {{متن قرآن| وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>« و خداوند، گواه، بس» سوره نساء، آیه ۱۶۶.</ref>. | ||
#در [[آیه]] {{متن قرآن|فَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ}}<ref>«پس میان ما و شما خداوند گواه بس ؛ بیگمان از پرستش شما بیخبر بودیم» سوره یونس، آیه ۲۹.</ref> درباره معبودان [[مشرکان]] آمده است که در [[روز قیامت]] به پرستشکنندگان خود میگویند ما از [[عبادت]] شما [[غافل]] بودیم و [[خدا]] میان ما و شما به عنوان [[شاهد]] [[کفایت]] میکند. | #در [[آیه]] {{متن قرآن|فَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ إِنْ كُنَّا عَنْ عِبَادَتِكُمْ لَغَافِلِينَ}}<ref>«پس میان ما و شما خداوند گواه بس ؛ بیگمان از پرستش شما بیخبر بودیم» سوره یونس، آیه ۲۹.</ref> درباره معبودان [[مشرکان]] آمده است که در [[روز قیامت]] به پرستشکنندگان خود میگویند ما از [[عبادت]] شما [[غافل]] بودیم و [[خدا]] میان ما و شما به عنوان [[شاهد]] [[کفایت]] میکند. | ||
#در [[آیه]] {{متن قرآن|هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«اوست که پیامبرش را با رهنمود و دین راستین فرستاد تا آن را بر همه دینها برتری دهد و خداوند، گواه بس» سوره فتح، آیه ۲۸.</ref> [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]] به [[پیروزی]] [[دین حق]] بر همه [[ادیان]] یاد شده است<ref>التبیان، ج۹، ص۳۳۶؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۹۱.</ref>. | #در [[آیه]] {{متن قرآن|هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيدًا}}<ref>«اوست که پیامبرش را با رهنمود و دین راستین فرستاد تا آن را بر همه دینها برتری دهد و خداوند، گواه بس» سوره فتح، آیه ۲۸.</ref> [[کفایت]] [[شهادت]] [[خدا]] به [[پیروزی]] [[دین حق]] بر همه [[ادیان]] یاد شده است<ref>التبیان، ج۹، ص۳۳۶؛ المیزان، ج۱۸، ص۲۹۱.</ref>. | ||