←مشروعیت نظام امامت
برچسبها: برگرداندهشده پیوندهای ابهامزدایی |
|||
| خط ۲۳: | خط ۲۳: | ||
===[[مشروعیت نظام امامت]]=== | ===[[مشروعیت نظام امامت]]=== | ||
مشروعیت ولایت فقیه، در [[علوم]] مختلفی به کار میرود و در هر کدام مفهومی خاص دارد؛ چنانچه کاربرد [[فقهی]] آن مطابقت با [[شرع]] است؛ اما در [[دانش]] [[سیاست]] و [[فقه سیاسی]]، مرادف با [[کارآمدی]]، "[[حقّانیت]]" و "[[قانونی بودن]]" است. سه تلقی عمومی از مشروعیت وجود دارد که عبارت است از: مشروعیت قانونی، مشروعیت مردمی یا همان [[مقبولیت]] و [[مشروعیت الهی]]. | |||
آنچه ولایت فقیه را در بحث مشروعیت از سایر [[نظامهای سیاسی]] متمایز میکند، آن است که این نظام، ریشه مشروعیت خود را در [[رضایت]] و خواست [[خداوند سبحان]] جستجو کند. غیر از ادله عقلی، [[ادله نقلی]] [[ولایت فقیه]] برخی از [[آیات]] و روایاتی است که در آنها از [[انتصاب]] [[فقها]] ([[علمای دین]]، [[دینشناسان]]) بر [[مسند]] [[زعامت]] و [[رهبری جامعه]] حکایت میشود<ref>[[علی اصغر نصرتی|نصرتی، علی اصغر]]، [[نظام سیاسی اسلام (کتاب)|نظام سیاسی اسلام]]، ص ۲۶۳.</ref>. | |||
باید توجه داشت منشأ [[مشروعیت]] [[ولایت فقیه]] بر [[مردم]] و [[لزوم اطاعت]] [[مردم]] از وی مانند برخی دیگر از [[حکومتها]] به خواست و [[اراده]] [[مردم]] نیست، بلکه به [[نصب الهی]] است. با این حال هر چند [[مشروعیت]] [[ولایت]] به [[رأی مردم]] نیست، اما [[حاکمیت]] ولیفقیه همانند [[حاکمیت معصوم]] تنها با [[رأی مردم]] امکان تحقق دارد که نمونه آن را میتوان در داستان اقبال [[مردم]] نسبت به [[حکومت امام علی]]{{ع}} و [[حکومت اسلامی]] کنونی در [[ایران]] [[مشاهده]] کرد<ref>[[مسلم محمدی|محمدی، مسلم]]، [[فرهنگ اصطلاحات علم کلام (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات علم کلام]]، ص۱۹۷.</ref>. | |||
===[[مشروعیت نظام خلافت]]=== | ===[[مشروعیت نظام خلافت]]=== | ||