یوم‌ البعث: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == پانویس ==' به '== پانویس ==')
خط ۱: خط ۱:
{{نبوت}}
{{نبوت}}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[یوم‌ البعث در قرآن]] - [[یوم‌ البعث در حدیث]] - [[یوم‌ البعث در نهج البلاغه]] - [[یوم‌ البعث در کلام اسلامی]] - [[یوم‌ البعث در عرفان اسلامی]]| پرسش مرتبط  = یوم‌ البعث (پرسش)}}
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[یوم‌ البعث در قرآن]] - [[یوم‌ البعث در حدیث]] - [[یوم‌ البعث در نهج البلاغه]] - [[یوم‌ البعث در کلام اسلامی]] - [[یوم‌ البعث در عرفان اسلامی]]</div>
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[یوم‌ البعث (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>


==مقدمه==
==مقدمه==

نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۴۹

مقدمه

  • از نام‌های قیامت است که دو بار در آیه‌ای قرآنی آمده است[۱]. کلمه "بَعْث" معانی متعددی دارد؛ همچون فرستادن و پراکندن[۲][۳].
  • قرآن کریم از مشتقات این کلمه بسیار بهره برده است و بیش‌تر آنها به معنای رستاخیز و بیرون آمدن آدمی از گور آمده‌اند[۴]. قیامت از آن رو "یوم البعث" خوانده شده است که خداوند، مردگان را از قبر برمی‌انگیزد و زنده می‌کند و آن گاه آنان را به دادگاه قیامت راه می‌نماید تا بازخواست شوند و از آنجا است که یا به بهشت می‌روند و یا به دوزخ. هر یک از این مراحل را "بعث" گویند[۵] شیعیان بر این باورند که پیروان علی بن ابی‌طالب (ع) بی هیچ گرفتاری و پریشانی‌ و اندوهی، شادمان و سرافراز به بهشت پای می‌نهند و جاودانه می‌شوند[۶][۷].

منابع

پانویس

  1. ﴿وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَالإِيمَانَ لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتَابِ اللَّهِ إِلَى يَوْمِ الْبَعْثِ فَهَذَا يَوْمُ الْبَعْثِ وَلَكِنَّكُمْ كُنتُمْ لا تَعْلَمُونَ؛ سوره روم، آیه ۵۶.
  2. معجم مفردات الفاظ القرآن‌، ۵۰.
  3. فرهنگ شیعه، ص 478.
  4. دائرة المعارف تشیع‌، ۳/ ۲۷۴.
  5. پیام قرآن‌، ۵/ ۳۷.
  6. دائرة المعارف تشیع‌، ۳/ ۲۷۴؛ البرهان فی تفسیر القرآن‌، مجلد ۳- ۲/ ۲۵.
  7. فرهنگ شیعه، ص 479.