بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «{{نبوت}} {{آزمایشی2}} {{تذکر پیامبر}} '''ویژگی پیامبر''' به معنای صفاتی است که پیام...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
برای رسیدن به محتوای اين مدخل، به مصداق های ذیل مراجعه شود: | برای رسیدن به محتوای اين مدخل، به مصداق های ذیل مراجعه شود: | ||
برخی از ویژگی های عمومی پیامبران عبارتند از: | |||
===پیامبران گواهان امتها=== | |||
يكى از ويژگيهاى مهمّ پيامبران الهى اين است كه خداوند متعال آنان را گواهان امّتهايشان قرار داده است. و از اين ميان پيامبر گرامى اسلام گواه بر همه آنهاست: «وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِکَ شَهِـيداً عَلى هـؤُلاءِ؛ و روزى كه در هر امّتى گواهى بر آنها از خودشان مبعوث مىكنيم و تو را بر آنان گواه مىآوريم.»، <ref> سورۀ نحل، آیۀ 89 </ref>. «فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِـيدٍ وَ جِئْنا بِکَ عَلى هـؤلاءِ شَهِـيداً؛ پس چگونه است آنگاه كه از هر امّتى گواهى بياوريم و تو را بر آنان گواه مىآوريم.» <ref> سورۀ نساء، آیۀ 41 </ref>. | |||
پيامبر گرامى اسلام مىفرمايد: «خداوند متعال هر گاه پيامبرى مبعوث مىكرد او را بر امّت خويش گواه و شاهد قرار مىداد: «كَانَ إِذَا بَعَثَ نَبِيّاً جَعَلَهُ شَهِيداً عَلَى قَوْمِه» <ref> قرب الاسناد حمیری، ص 84 </ref>. | |||
امام باقر(علیه السلام): مىفرمايد: «گواهان بر مردم جز پيامبران و امامان كسى ديگر نيست: «لَا يَكُونُ شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ إِلَّا الْأَئِمَّةُ وَ الرُّسُل» <ref> الوافی ملامحسن فیض کاشانی، ج 3، ص 498 </ref>. | |||
امام رضا(علیه السلام) هم شرح صدر و علم و عصمت را مقدمه لازم براى شهادت و گواهى بر خلق دانسته، مىفرمايد: «إِنَّ الْعَبْدَ إِذَا اخْتَارَهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لِأُمُورِ عِبَادِهِ شَرَحَ صَدْرَهُ لِذَلِکَ وَ أَوْدَعَ قَلْبَهُ يَنَابِيعَ الْحِكْمَةِ وَ أَلْهـَمَهُ الْعِلْمَ إِلْهـَاماً فَلَمْ يَعْيَ بَعْدَهُ بِجَوَابٍ وَ لَا يُحَيَّرُ فِيهِ عَنِ الصَّوَابِ وَ هُوَ مَعْصُومٌ مُوَيَّدٌ مُوَفَّقٌ مُسَدَّدٌ قَدْ أَمِنَ الْخَطَايَا وَ الزَّلَلَ وَ الْعِثَارَ يَخُصُّهُ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِذَلِکَ لِيَكُونَ حُجَّتَهُ عَلَى عِبَادِهِ وَ شَاهِدَهُ عَلَى خَلْقِه؛ همانا بنده آنگاه كه خدا او را براى امور بندگانش برمى گزيند سينه او را براى اين امر فراخ مىكند و در قلب او چشمههاى حكمت را به وديعه مىگذارد و علم را به او الهام مىكند پس بعد از آن در هيچ جوابى فرو نمىماند و از حق در تحيّر نمىشود. و او معصوم و مؤيّد و موفّق و مورد تسديد الهى است از خطاها و لغزشها و ليز خوردنها در امان است. خداوند او را به اين امور اختصاص داده است تا حجّت او بر بندگانش و گواه او بر خلقش باشد.» <ref> کافی، ج 1، ص 202 </ref>. <ref> محمد بیابانی اسکویی </ref>. | |||
==زیرشاخه ها== | ==زیرشاخه ها== | ||