كرامت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Msadeq (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۷ ژوئن ۲۰۱۸، ساعت ۱۱:۵۴ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

[۱]. [۱۰ [۲]. [۱۱ [۳]. [۱۲ [۴]. (تفسیر نورالثقلین، ج ۱، ص ۵۸، ح ۱۰۱) [۱۳ [۵]. [۱۴ [۶]. (المیزان، ج ۱۳، ص ۱۵۷) [۱۵ [۷]. (تفسیر التحریروالتنویر، ج ۸ ، جزء ۱۶، ص ۲۷۰؛ روح المعانی، ج ۹، جزء ۱۶، ص ۳۴۴ - ۳۴۵) [۱۶ [۸]. (لسان العرب، ج ۱۴، ص ۱۱۲، «نزل»)، اسناد آن به خدا، حکایت از تکریم می‌کند.</ref>. [۱۷ [۹]. (مجمع البیان، ج ۹ - ۱۰، ص ۵۲۵ و ۶۷۷؛ الکشاف، ج ۴، ص ۶۰۶) [۱۸ [۱۰]. (المیزان، ج ۱۰، ص ۳۲۵؛ مفردات، ص ۷۶۰، «مجد») [۱۹ [۱۱]. (مجمع البیان، ج ۱ - ۲، ص ۷۵۹) [۲۰ [۱۲]. (مفردات، ص ۷۶۰ - ۷۶۱، «مجد»؛ مجمع البیان، ج ۹ - ۱۰، ص ۲۱۱) [۲۱ [۱۳]. (المیزان، ج ۲۰، ص ۲۰۲) [۲۲ [۱۴]. (روح المعانی، ج ۱، جزء ۱، ص ۱۶۸ - ۱۶۹) [۲۳ [۱۵]. «هنالک دعا زکریّا ربه قال ربّ هب لی من لدنک ذرّیّة طیّبة».</ref>. (آل عمران (۳) ۳۸).</ref>. (المیزان، ج ۳، ص ۱۷۲ و ۱۷۵؛ ج ۱۴، ص ۱۰) [۲۴ [۱۶]. (الکافی، ج ۸ ، ص ۳۲۸، ح ۵۰۵) [۲۵ [۱۷]. (مجمع البیان، ج ۷ - ۸، ص ۶۵۵؛ الکشاف، ج ۴، ص ۱۰)؛ و در روایتی از پیامبر(صلی الله علیه وآله)از آن به مؤمن آل یاسین و صاحب یاسین تعبیر شده است.</ref>. (تفسیر نورالثقلین، ج ۴، ص ۳۸۳، ح ۳۷ - ۳۹) [۲۶ [۱۸]. (المیزان، ج ۱۹، ص ۶۷؛ روح المعانی، ج ۱۵، جزء ۱۷، ص ۱۲۴) [۲۷ [۱۹]. (مجمع البیان، ج ۵ - ۶ ، ص ۳۳۸)

  1. فرهنگ فارسی، ج ۳، ص ۲۹۲۹، «کرامت».
  2. مفردات، ص ۷۰۷، «کرم».
  3. التحقیق، ج ۱۰، ص ۴۶ - ۴۷، «کرم».
  4. در روایتی از امام رضا(علیه السلام) آمده: سجده ملائکه بر آدم(علیه السلام)سجده تکریم بوده است.
  5. اینکه هر یک از یهود و نصارا در نسبت دادن ابراهیم(علیه السلام)به خود می‌کوشیدند، از منزلت و احترام آن حضرت، در میان آنان حکایت دارد.
  6. بنا بر اینکه مقصود از «کثیر ممّن خلقنا» موجودات مادّی، مثل حیوان و جنّ باشد.
  7. تعبیر از بنی اسرائیل به «عبادی» برای تشریف، عنایت و رحمت است.
  8. «نزل» چیزی است که با آن از مهمان وارد شده پذیرایی می‌شود.
  9. مقصود از «رسول کریم» جبرئیل است که حامل وحی بر پیامبر(صلی الله علیه وآله)است.
  10. «مجید» به معنای کرم و کریم است.
  11. بنا بر اینکه مقصود از «رافعک إلیّ» رفع به سوی کرامت الهی باشد.
  12. سوگند خدا به قرآن، نشانگر حرمت و کرامت آن است و «مجید» نیز به معنای دارای کرامت است.
  13. بنا بر اینکه مقصود از «صحف مکرّمة» قرآن باشد.
  14. تعبیر از پیامبر(صلی الله علیه وآله) به «عبد» و اضافه آن به «نا»ی ضمیر جلاله، بیانگر نهایت عظمت و تشریف است.
  15. بنا بر اینکه جمله «و لیس الذّکر کالأنثی» کلام خدا باشد، نشانگر تکریم و تعظیم مریم(علیها السلام) است و زکریّا(علیه السلام)هم پس از پی بردن به این کرامت و شخصیّت مریم(علیها السلام)از خدا طلب ذرّیّه طیّبه کرد.
  16. بر اساس روایت، فرشتگان فرود آمده بر ابراهیم(علیه السلام)، جبرئیل، اسرافیل، میکائیل و کرّوبیل بوده اند.
  17. مراد از «رجل» در آیه حبیب نجّار است.
  18. تعبیر از نوح(علیه السلام) به «عبدنا» از سوی خداوند، برای تجلیل و تعظیم او است.
  19. مقصود از «الّذی اشتریـه» عزیز مصر است.