حکمت‌های نهج البلاغه

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Bahmani (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۱۰ آوریل ۲۰۲۳، ساعت ۱۶:۱۶ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

مقدمه

آخرین بخش نهج البلاغه به حکمت‌ها و کلمات قصار اختصاص دارد. حکمت‌های نهج البلاغه دربرگیرنده مفاهیم اخلاقی، دینی، فرهنگی و اجتماعی در قالبی زیبا و بدیع است. حکمت‌ها هم از لحاظ تمثیل و شیوه گفتار و هم از لحاظ محتوا و مفهوم در اوج‌اند. حکمت‌های نهج البلاغه را می‌توان در موضوع‌های زیر دسته‌بندی کرد [۱]:

  1. علی از زبان علی[۲]
  2. آموزه‌ها (مباحثی چون ایمان، اسلام، احکام، عبادات، شناخت‌شناسی، رهبری و مسائل اجتماعی، قرآن، برخی مفاهیم و...)[۳]
  3. اندرزها (آدمی و آنچه با آن روبه‌روست، خردمندی، شکیبایی و...)[۴]

برای نمونه به چند کلام از آن حضرت اشاره می‌کنیم[۵]:

  1. با مردم به‌گونه‌ای بیامیزید که اگر بمیرید، بر شما بگریند و اگر بمانید با شما دوستی کنند[۶][۷]
  2. چون بر دشمن ظفر یافتی، عفو و گذشت را شکرانه پیروزی‌ات قرار ده[۸][۹]
  3. چون سرآغاز نعمت به شما رسد با کم‌سپاسی دنباله آن را نبرید[۱۰][۱۱]
  4. فرصت‌ها چون ابر در گذرند، پس از فرصت‌های خیر بهره گیرید[۱۲][۱۳]
  5. طمع، آدمی را بر لب آورَد ولی تشنه برگردانَد، ضمانت کند اما وفا نکند[۱۴][۱۵]
  6. هر که راز خود را نهان دارد، اختیار آن همواره به‌دست او باشد[۱۶][۱۷]
  7. سینه دانا گنجینه رازها و خوشرویی کمند دوستی‌ها و بردباری، نهان جایِ زشتی‌هاست[۱۸][۱۹]
  8. دنیا و آخرت دو دشمنی متفاوت و دو راه گوناگون‌اند، پس کسی که دنیا را دوست بدارد و بدان دل بندد، آخرت را دشمن دارد و از آن بدش آید و آن دو چونان خاور و باخترند و آن که بین آن دو جهت حرکت کند به هر یک نزدیک شود از دیگری دور گردد؛ و این دو چون دو همسر یک شوهرند[۲۰][۲۱]
  9. در آغاز سرما، خود را از آن بپایید و در پایان، پذیرایش باشید، زیرا آنچه با درختان کند با شما نیز انجام دهد که آغاز آن می‌سوزاند و پایان آن می‌رویاند[۲۲][۲۳]
  10. آن‌که پذیرای صبر نباشد بی‌تابی هلاکش سازد[۲۴][۲۵]

منابع

پانویس

  1. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 847.
  2. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 847.
  3. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 847.
  4. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 847.
  5. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 847.
  6. نهج البلاغه، حکمت ۹
  7. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 847.
  8. نهج البلاغه، حکمت ۱۰
  9. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 847.
  10. نهج البلاغه، حکمت ۱۳
  11. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 847.
  12. نهج البلاغه، حکمت ۲۰
  13. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 847.
  14. نهج البلاغه، حکمت ۲۶۷
  15. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 847.
  16. نهج البلاغه، حکمت ۱۵۳
  17. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 848.
  18. نهج البلاغه، حکمت ۵
  19. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 848.
  20. نهج البلاغه، حکمت ۱۰۰
  21. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 848.
  22. نهج البلاغه، حکمت ۱۲۸
  23. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 848.
  24. نهج البلاغه، حکمت ۱۸۰
  25. دین‌پرور، سید حسین، دانشنامه نهج البلاغه، ج۲، ص 848.