علی بن عیسی اربلی
علی بن عیسی اربلی (متولد ۶۲۵ق عراق؛ متوفای ۶۹۳ ق)، تحصیلات خود را نزد اساتیدی همچون حضرات:رضی الدین علی بن طاوس، جلال الدین عبدالحمید بن فخار موسوی، تاج الدین علی بن انجب معروف به ابن ساعی بغدادی، حافظ ابو عبدالله محمد بن یوسف گنجی شافعی به اتمام رساند. او علاوه بر تدریس، به تألیف مقالات و کتب علمی و دینی پرداخته است. «کشف الغمة فی معرفة الأئمة»، «التذکرة الفخریة»، «رسالة الطیف»، «المقامات الأربع»، «جلوة العشاق و خلوة المشتاق» و «نزهة الأخبار فی ابتداء الدنیا و قدر القوی الجبار» برخی از این آثار است[۱].