علی بن عیسی اربلی
علی بن عیسی اربلی (متولد ۶۲۵ق عراق؛ متوفای ۶۹۳ ق)، تحصیلات خود را نزد دانشمندانی همچون: رضی الدین علی بن طاوس، جلال الدین عبدالحمید بن فخار موسوی، تاج الدین علی بن انجب معروف به «ابن ساعی بغدادی» و حافظ ابو عبدالله محمد بن یوسف گنجی شافعی به اتمام رساند. او علاوه بر تدریس، به تألیف مقالات و کتب علمی و دینی پرداخته است. «کشف الغمة فی معرفة الأئمة»، «التذکرة الفخریة»، «رسالة الطیف»، «المقامات الأربع»، «جلوة العشاق و خلوة المشتاق» و «نزهة الأخبار فی ابتداء الدنیا و قدر القوی الجبار» برخی از این آثار است[۱].