تهجد
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
- اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل تهجد (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- تَهَجُّد: به معنای بیداری در شب برای نماز و عبادت. ریشه آن از هجود به معنای خواب است و تهجّد یعنی خواب را از بین بردن، بیدار ماندن، شب زندهداری، نماز شب.
- در قرآن کریم به پیامبر خدا(ص) دستور داده شده که بخشی از شب را به تهجّد بگذراند، یعنی نماز شب بخواند﴿وَمِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَكَ عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا﴾[۱].
- متهجّد به کسی گفته میشود که اهل سحرخیزی و نماز شب و دعا و عبادت در دل شب است[۲].
منابع
پانویس
- ↑ «و پارهای از شب را بدان (نماز شب) بیدار باش که (نمازی) افزون برای توست باشد که پروردگارت تو را به جایگاهی ستوده برانگیزد» سوره اسراء، آیه ۷۹.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگنامه دینی.