مدارس

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط HeydariBot (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۲۸ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

مقدمه

معلمان دارای مقام والایی هستند؛ مسئولیت تربیت جوانان مسئولیت والایی است. تهذیب اخلاق کودکان، امر مهمی است که ابتدا باید در خانواده شکل بگیرد و معلمان آن را تقویت کنند[۱]. انتخاب یک معلم خوش عقیده و مهذب، در تربیت دینی و اخلاقی کودکان نقش بسزایی دارد؛ گاهی رفتار معلمان می‌تواند منشأ سعادت و شقاوت کودکان باشد[۲]. یک معلم می‌تواند کودکان را به گونه‌ای تربیت کند که یکی از آنان جامعه‌ای را اصلاح کند، یا با تربیت غلط جامعه‌ای را به فساد بکشاند[۳]. نقش معلم نقش تراز اول است و می‌تواند آینده روشنی را برای نظام اخلاقی رقم بزند[۴].[۵]

منابع

پانویس

  1. امام خمینی، صحیفه امام، ج۷، ص۱۶۲.
  2. امام خمینی، شرح حدیث جنود عقل و جهل، ص۱۵۶.
  3. امام خمینی، صحیفه امام، ج۸، ص۹۲.
  4. ر. ک: خامنه‌ای حسینی، سید علی، ۲۶/۳/۱۳۶۸.
  5. گرامی، علی، مقاله «اخلاق»، مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی، ص ۷۷.