بنی جذیمه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Msadeq (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۵ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۶:۳۳ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

بنی‌‌جَذیمة بن عامر بن عبد منات با واسطه چند نسل نسب به کنانة بن خزیمه می‌‌برد. برادران جذیمه که هر یک وابستگانی دارند عبارت‌‌اند از: مبذول، عوف، قُصَین و قَین (قعن).[۱] ابن حزم به جای دو فرد اخیر از مَعْن و قمر [۲] نام برده که شاید تصحیف همان دو ‌‌نام پیشین باشد.

فرزندان جذیمه که هر یک تیره‌‌ای به شمار می‌‌آیند عبارت‌اند از: مالک که دارای جمعیت بسیار بود، اقرم و عمرو.[۳] فرزندان مالک عبارت‌‌اند از عبدالله بن مالک که خالد بن ولید از ایشان انتقام گرفت، و هبیرة بن مالک که در میان بنی کنانه دارای بیشترین شتر بوده و بالطبع از راه گله‌داری، از توان و بنیه اقتصادی مناسبی برخوردار بوده است.[۴] از جمله فرزندان اقرم نیز، مُساحق بن اقرم است که در شمار تیره‌‌های مطرح بنی جذیمه بود.[۵] قبایل دیگری نیز وجود دارد که با بنی جذیمه تنها در نام اشتراک دارند، زیرا شماری از آنان از قبایل قحطانی و یمنی‌‌اند؛ مانند بنی جذیمة بن‌‌ سعد.[۶] نام این قبیله در برخی منابع به ویژه کتب تفسیری به جای جذیمه، خزیمه آمده که اشتباه است. این اشتباه افزون بر یکسانی در صورت نوشتاری قدیم این دو کلمه می‌‌توانست ناشی از اشتباه شدن جذیمه با جد اعلای خود "خزیمة بن مدرکه" بوده باشد.[۷].

موقعیت جغرافیایی و اخبار عصر جاهلی

بنی جذیمه در عصر رسول خدا(ص)

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. المقتضب، ص ۸۳؛ انساب الاشراف، ج ۱۱، ص ۱۳۵.
  2. جمهرة انساب العرب، ص ۱۸۷.
  3. المقتضب، ص ۸۳.
  4. المقتضب، ص ۸۳.
  5. انساب الاشراف، ج ۱۱، ص ۱۳۶؛ جمهرة انساب العرب، ص ۱۸۷.
  6. نسب معد و الیمن الکبیر، ج ۱، ص ۲۹۳؛ معجم قبائل العرب، ج ۱، ص ۱۷۶.
  7. داداش‌نژاد، منصور، مقاله «بنی جذیمه»، دائرة المعارف قرآن کریم، ج۶.