جعفر بن محمد بن بشرور قطان

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

جعفر بن محمد بن بشرویه[۱] قطان (که در برخی اسناد شیرویه[۲] نیز ثبت شده) از راویان طبقه هفتم یا هشتم[۳] است. وی از اصحاب هیچ‌یک از امامان به شمار نیامده، اما در سند برخی روایات تفسیر کنز الدقائق و تفسیر فرات کوفی[۴] حضور دارد. ایشان از محدثانی همچون حریث بن محمد، محمد بن ادریس بن سعید انصاری و محمد بن ابراهیم رازی[۵] حدیث آموخته و روایت کرده است و تنها فرات بن ابراهیم کوفی[۶] از وی روایت نقل کرده که شاگرد حدیثی او محسوب می‌گردد.

نام راوی در کتب رجالی شیعه و سنی قدما ذکر نشده است و هیچ اطلاعی از حال او به دست نیامده؛ در نتیجه از راویان مهمل به شمار می‌آید. به دلیل فقدان تصریح علمای رجال، توثیق یا تضعیفی از او در دست نیست و شناخت وی تنها از طریق راه‌های غیرمستقیم، همچون حضور در اسناد روایات تفسیر فرات کوفی به عنوان یکی از مشایخ او به دست آمده است[۷].

منابع

پانویس

  1. تاج العروس، ج۶، ص۸۶؛ إکمال الکمال، ج۱، ص۳۰۵: بشرویه کسیبویه جماعة. الوافیة فی أصول الفقه، ص۱۴: بشرویه بضم الباء الموحدة، ثم الشین المعجمة الساکنة، ثم الراء المهملة المضمومة ثم الیاء المثناة المفتوحة، ثم الهاء أخیرا - و هی قریة کبیرة من أعمال بلدة (تون)، میرزا عبدالله الأفندی صاحب ریاض العلماء در تعلیقه‌اش بر أمل الأمل شیخ حر عاملی ص۱۸۱ نوشته است: (البشروی نسبة إلی بشرویه، و هی قصبه من توابع تون قد رأیتها.
  2. شواهد التنزیل، ج۱، ص۵۳۷: «فُرَاتُ بْنُ إِبْرَاهِیمَ قَالَ: حَدَّثَنِی جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شِیرَوَیْهِ الْقَطَّانُ، قَالَ: حَدَّثَنَا حُرَیْثُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ: حَدَّثَنَا إِبْرَاهِیمُ بْنُ حَکَمِ بْنِ أَبَانٍ، عَنْ أَبِیهِ عَنِ السُّدِّیِّ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ فِی قَوْلِهِ: ﴿وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا إِلَی آخِرِ الْآیَةِ، قَالَ: نَزَلَتْ فِی آلِ مُحَمَّدٍ(ص)».
  3. ر.ک: شواهد التنزیل، ج۱، ص۳۳، ح۱۶؛ ج۲، ص۳۲۹، ح۹۷۰.
  4. تفسیر فرات الکوفی، ص۴۱۹، ح۵۵۶.
  5. تفسیر فرات الکوفی، ص۲۸۸، ح۳۸۹؛ مهج الدعوات و منهج العبادات، ص۵؛ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۲، ص۲۷۲.
  6. تفسیر فرات الکوفی، ص۲۸۸، ح۳۸۹.
  7. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۵، ص۴۷۰-۴۷۳.