خطبه دهم نهج البلاغه
مقدمه
این «خطبه» به داستان جنگ «جمل» و حوادث دردناک آن اشاره میکند، و امام لشکر «طلحه» و «زبیر» را به عنوان لشکر «شیطان» معرّفی فرموده سپس به ویژگیهای خودش در این میدان اشاره میکند و آن گاه برنامه آینده خود را در این میدان ضمن جملههای کوتاه و کوبندهای که آمیخته با تهدیدات جدّی برای دشمن است بیان میفرماید و ضمن یک پیشگویی صریح نتیجه این جنگ خونین را از قبل بیان میکند[۱].
