خطبه ۱۲۰ نهج البلاغه

این مدخل زیرشاخهٔ بحث نهج البلاغه است. مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

آغاز این خطبه اشاره‌ای به وجود درهای علم و دانش نزد اهل بیت پیامبر(ص) دارد، آنها هستند که تبلیغ رسالت و تفسیر کلمات خداوند را از پیامبر(ص) آموخته‌اند. سپس امام(ع) به نصایح بسیار سودمندی پرداخته و به مردم هشدار می‌دهد که از دیگران، پند بگیرند و از آتش سوزان الهی بترسند و کاری کنند که بعد از مردن، مردم از آنها به نیکی یاد کنند،؛ چراکه نام نیک بسیار برتر از اموالی است که انسان بعد از خود به یادگار می‌گذارد، اموالی که معمولا وارثان قدر آن را نمی‌دانند و از گرد آورنده اصلی آن، تشکر نمی‌کنند.

منابع

1. مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۶