خطبه ۱۵ نهج البلاغه
مقدمه
سخن امام(ع) در این خطبه در واقع بخشی از خطبهای است که بعد از بیعت مردم با آن حضرت در مدینه ایراد فرمود و در آن به تمام افرادی که در عصر عثمان اموال بیت المال را غارت کرده بودند یا از طرف خلیفه به آنها اهدا شده بود هشدار میدهد و به آنها اعلام میکند که باید تمام این اموال را به بیت المال باز گردانند و اگر باز نگردانند با قدرت از آنها خواهد گرفت و به این ترتیب امام(ع) امید طمعورزان را قطع کرد و در پایان خطبه در جملههایی کوتاه و بسیار پر محتوا ارزش عدالت را بیان فرموده است[۱].
منابع
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۱، ص۵۵۱ ـ ۵۵۲.