خطبه ۱۸۹ نهج البلاغه
مقدمه
این خطبه که در عین کوتاهی، بسیار پرمحتوا و مشتمل بر چهار بخش است: در بخش اول، امام(ع) درباره اقسام ایمان (ایمان پایدار و ناپایدار) سخن میگوید و در بخش دوم از حقیقت مفهوم مهاجرت در اسلام پرده برمیدارد و آن را برنامهای دائم و مستمر معرفی مینماید و در بخش سوم به مشکل بودن فهم برخی از احادیث معصومین یا عدم قدرت بر تحمل مفهوم آن اشاره میکند و سرانجام در بخش چهارم به گستردگی دانش خود اشاره میفرماید و از مردم دعوت میکند که هرچه میخواهند از وی بپرسند، پیش از آنکه حضرتش را از دست بدهند[۱].
