خطبه ۲۰۳ نهج البلاغه
مقدمه
در این خطبه کوتاه و پرمعنا امام(ع) به چند نکته اشاره میکند:
- دنیا گذرگاهی بیش نیست و جایگاه اصلی انسان سرای آخرت است و باید از این گذرگاه برای منزلگاه حقیقی بهرهگیری کرد.
- انسان باید روح خود را از دنیا بیرون فرستد پیش از آنکه جسم او بیرون میرود.
- دنیا دار امتحان و صحنه آزمون است.
- هنگام خروج انسان از دنیا مردم به اموالی که از خود باقی گذاشته مینگرند و فرشتگان به اعمالی که از پیش فرستادهاند[۱].
منابع
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۹، ص۵۳۹ ـ ۵۴۰.