خطبه ۲۳۱ نهج البلاغه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

آغاز خطبه به خوبی نشان می‌دهد بخشی از خطبه مشروح‌تری بوده است که امام(ع) در سرزمین ذی‌قار ایراد فرمود و بعید به نظر نمی‌رسد که این خطبه دنباله خطبه ۱۰۴ باشد که آن هم به نظر می‌رسد ادامه‌ خطبه ۳۳ باشد که آن هم در ذی‌قار بیان شده است. به‌هرحال امام(ع) در این خطبه به دو نکته مهم اشاره می‌فرماید: نخست اینکه پیامبر اکرم(ص) آنچه را مأمور به ابلاغ آن بود به مردم رساند و وظیفه خود را به خوبی انجام داد و دیگر اینکه یکی از کارهای مهم رسول خدا(ص) ایجاد وحدت صفوف و تشکیل جامعه واحد اسلامی و زدودن کینه‌ها از سینه‌ها بود[۱].

منابع

پانویس