احمد بن رزق غمشانی بجلی
این مدخل زیرشاخهٔ بحث اصحاب امام صادق است. احمد بن رزق غمشانی بجلی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: احمد بن رزق غمشانی بجلی در تراجم و رجال - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
احمد بن رزق غمشانی بجلی کوفی، از محدثان طبقه ششم[۱] و از اصحاب امام صادق(ع) است[۲] که به طور مستقیم از آن حضرت روایت نکرده است[۳]. وی از محدثانی همچون اسحاق بن عمار، معاویة بن عمار، معاویة بن وهب، فضیل بن یسار و دیگران حدیث آموخته و روایت کرده است[۴]. از جمله شاگردان و راویان او میتوان به عباس بن عامر قصبانی[۵]، محمد بن یزید[۶] و احمد بن عثمان[۷] اشاره کرد.
درباره جایگاه رجالی وی، علما بر وثاقت او اتفاقنظر دارند. نجاشی وی را از راویان ثقه برشمرده است[۸] و به تبعیت از او، علامه حلی[۹] و ابن داوود[۱۰] نیز نام وی را در بخش راویان ثقه و ممدوح کتب رجال خود جای دادهاند. در اسناد حدیثی، عناوینی چون «الغمشانی»، «العمشانی» و «القسمانی» برای وی ذکر شده که با تحقیق در اسناد، عنوان «الغمشانی» صحیح دانسته شده است.
از آثار وی کتابی به نام «الحدیث» جای مانده است که راویان و علمای برجسته شیعه آن را روایت کردهاند[۱۱].[۱۲]
منابع
جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱
پانویس
- ↑ ر.ک: الموسوعة الرجالیة، ج۷، ش۵۷.
- ↑ معجم رجال الحدیث، ابوالقاسم خویی، ج۲، ص۱۲۳.
- ↑ ر.ک: الموسوعة الرجالیة، ج۴، ش۴۲.
- ↑ طوسی، الأمالی، ص۶۷۱، ح۱۴۱۴، ۶۷۲، ح۱۴۱۶- ۱۴۱۸، ۶۷۳، ح۱۴۱۹ و ۱۴۲۰ و ۶۷۵، ح۳.
- ↑ تفسیر کنز الدقائق، ج۱۲، ص۷۰ - ۷۱.
- ↑ مفید، الأمالی، ص۳۴، ح۹.
- ↑ طوسی، الغیبة، ص۱۸۸.
- ↑ "أحمد بن رزق الغمشانی بجلی، ثقة، له کتاب یرویه عنه جماعة أخبرنا أحمد بن علی و الحسین بن عبیدالله عن ابن أبی رافع قال: حدثنا علی بن محمد بن یعقوب قال: حدثنا علی بن الحسن (حسن) بن فضال، قال: حدثنا عباس بن عامر، قال: حدثنا أحمد بن رزق به"؛ رجال النجاشی، ص۹۸، ش۲۴۳.
- ↑ خلاصة الأقوال، رجال العلامة الحلی، ص۲۰، ش۴۸.
- ↑ إبن داوود، الرجال، ص۲۸، ش۷۶.
- ↑ "أحمد بن رزق الغمشانی (العمشانی). له کتاب، أخبرنا به عدة من أصحابنا، عن أبی محمد هارون بن موسی التلعکبری، عن أحمد بن محمد بن سعید، عن یحیی بن زکریا بن شیبان و علی بن الحسن بن فضال، عن العباس بن عامر القصبانی، عن أحمد بن رزق" طوسی، الفهرست، ص۸۳، ش۱۰۶.
الذریعه، ج۶، ص۳۱۱. - ↑ جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱، ص۱۴۷.
ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۲، ص۲۶۳-۲۶۷.