زینب بنت عبدالله
مقدمه
زینب دختر عبدالله بن معاویة بن عتاب بن اسعد از قبیله ثقفی، همسر عبدالله بن مسعود، صحابی رسول الله(ص) است[۱]. ابن حجر عسقلانی نام او را «ریطه» یا «رائطه» ذکر کرده و گفته ممکن است نامش زینب و ملقب به رائطه باشد[۲]. شیخ طوسی، ابن اثیر، ابن حجر عسقلانی، ابن عبدالبر، مقدس اردبیلی و مامقانی او را از اصحاب رسول الله(ص) و از راویان احادیث آن حضرت میدانند. افرادی هم مانند بسر بن سعید و فرزند برادرش از او روایت کردهاند[۳]. زینب گوید من و زنی از انصار به حضور رسول الله(ص) رسیدیم و به آن حضرت گفتیم: ما کودکان یتیمی در خانه داریم و شوهرهای ما از تأمین مخارج زندگی آنان ناتوانند، آیا ما میتوانیم صدقه خود را به فرزندان شوهرهایمان بدهیم؟ رسول الله(ص) فرمود: «نَعَمْ لَهُمَا أَجْرَانِ: أَجْرُ الْقَرَابَةِ وَ أَجْرُ الصَّدَقَةِ» آری! بلکه این کار دارای دو پاداش خواهد بود: پاداش صله رحم و کمک به قوم و خویش و پاداش صدقه دادن[۴].[۵]
منابع
پانویس
- ↑ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۸۵۶؛ اسدالغابه، ج۶، ص۱۳۴.
- ↑ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۴۸.
- ↑ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۸۵۶؛ اسدالغابه، ج۶، ص۱۳۴.
- ↑ الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، ج۴، ص۱۸۵۶؛ اسدالغابه، ج۶، ص۱۳۴.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان پیامبر اکرم و زنان با پیامبر اکرم، ص ۲۶۲.