ابراهیم بن مهزیار اهوازی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
خط ۲: خط ۲:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[ابراهیم بن مهزیار اهوازی در تراجم و رجال]] - [[ابراهیم بن مهزیار اهوازی در معارف مهدویت]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[ابراهیم بن مهزیار اهوازی در تراجم و رجال]] - [[ابراهیم بن مهزیار اهوازی در معارف مهدویت]]| پرسش مرتبط  = }}


==مقدمه==
== مقدمه ==
[[ابواسحاق ابراهیم بن مهزیار اهوازی]]. درباره وی اطلاعات زیادی در دست نیست. گفته‌اند که نیاکانش [[اهل]] دورق از روستاهای [[خوزستان]] بودند و پدرش مهزیار، نخست [[مسیحی]] بود و سپس [[اسلام]] آورد.<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴ ـ ۷۵.</ref> اما اینکه خود وی در چه زمانی متولد شد و دوران [[زندگی]] علمی‌اش را چگونه سپری کرد، مطالب چندانی به دست نیامد. [[شیخ طوسی]] وی را در شمار [[اصحاب امام جواد]] و [[امام هادی]]{{ع}} به شمار آورده است،<ref>رجال الطوسی ۳۹۹ و ۴۱۰.</ref> اما [[شیخ صدوق]] [[روایت]] مفصّلی از [[ابراهیم]] نقل کرده که حکایت از [[دیدار]] وی با [[امام مهدی]]{{ع}}دارد.<ref>کمال الدین و تمام النعمه ۲/۴۴۵ ـ ۴۵۲.</ref> [[رجال]] و [[فقهای امامیه]] از این گونه [[روایات]] چنین استفاده کرده‌اند که وی از [[اصحاب امام زمان]] بوده و نزد آن [[حضرت]] [[مقام]] و منزلتی داشته است.<ref>منتهی المقال ۱/۲۰۶ مجمع الرجال ۱/۷۴.</ref> [[طبرسی]] نیز از آن چنین [[استنباط]] کرده که او از سفیران آن حضرت بوده است.<ref>اعلام الوری ۲/۲۵۹.</ref> به هر حال ابراهیم از خیران [[خادم]] و برادرش [[علی بن مهزیار]] روایاتی را نقل کرده و افرادی همچون پسرش محمد، [[حماد بن عبدالله قندری]] و [[سعد بن عبدالله]] از وی روایت کرده‌اند.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۷۴، ۵۷۷ و۶۴۶.</ref> رجال شناسان [[امامیه]] او را فردی [[ممدوح]]<ref>رجال ابن داوود ۱۹.</ref> و [[ثقه]] دانسته‌اند.<ref>تنقیح المقال ۱/۳۷.</ref> [[سال]] [[وفات]] وی معلوم نیست، اما با توجه به [[وکالت]] وی از امام مهدی{{ع}} می‌‌توان درگذشت او را در نیمه دوم [[قرن سوم]] دانست. کتاب البشارات اثر اوست.<ref>رجال النجاشی ۱/۸۹.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۶۷-۶۸.</ref>
[[ابواسحاق ابراهیم بن مهزیار اهوازی]]. درباره وی اطلاعات زیادی در دست نیست. گفته‌اند که نیاکانش [[اهل]] دورق از روستاهای [[خوزستان]] بودند و پدرش مهزیار، نخست [[مسیحی]] بود و سپس [[اسلام]] آورد.<ref>رجال النجاشی ۲/۷۴ ـ ۷۵.</ref> اما اینکه خود وی در چه زمانی متولد شد و دوران [[زندگی]] علمی‌اش را چگونه سپری کرد، مطالب چندانی به دست نیامد. [[شیخ طوسی]] وی را در شمار [[اصحاب امام جواد]] و [[امام هادی]]{{ع}} به شمار آورده است،<ref>رجال الطوسی ۳۹۹ و ۴۱۰.</ref> اما [[شیخ صدوق]] [[روایت]] مفصّلی از [[ابراهیم]] نقل کرده که حکایت از [[دیدار]] وی با [[امام مهدی]]{{ع}}دارد.<ref>کمال الدین و تمام النعمه ۲/۴۴۵ ـ ۴۵۲.</ref> [[رجال]] و [[فقهای امامیه]] از این گونه [[روایات]] چنین استفاده کرده‌اند که وی از [[اصحاب امام زمان]] بوده و نزد آن [[حضرت]] [[مقام]] و منزلتی داشته است.<ref>منتهی المقال ۱/۲۰۶ مجمع الرجال ۱/۷۴.</ref> [[طبرسی]] نیز از آن چنین [[استنباط]] کرده که او از سفیران آن حضرت بوده است.<ref>اعلام الوری ۲/۲۵۹.</ref> به هر حال ابراهیم از خیران [[خادم]] و برادرش [[علی بن مهزیار]] روایاتی را نقل کرده و افرادی همچون پسرش محمد، [[حماد بن عبدالله قندری]] و [[سعد بن عبدالله]] از وی روایت کرده‌اند.<ref>اختیار معرفة الرجال ۵۷۴، ۵۷۷ و۶۴۶.</ref> رجال شناسان [[امامیه]] او را فردی [[ممدوح]]<ref>رجال ابن داوود ۱۹.</ref> و [[ثقه]] دانسته‌اند.<ref>تنقیح المقال ۱/۳۷.</ref> [[سال]] [[وفات]] وی معلوم نیست، اما با توجه به [[وکالت]] وی از امام مهدی{{ع}} می‌‌توان درگذشت او را در نیمه دوم [[قرن سوم]] دانست. کتاب البشارات اثر اوست.<ref>رجال النجاشی ۱/۸۹.</ref><ref>جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی (کتاب)|فرهنگ‌نامه مؤلفان اسلامی]] ج۱، ص۶۷-۶۸.</ref>


==جستارهای وابسته==
== جستارهای وابسته ==
* [[علی بن مهزیار اهوازی]] (برادر)
* [[علی بن مهزیار اهوازی]] (برادر)
* [[محمد بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی]] (فرزند)
* [[محمد بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی]] (فرزند)
۱۱۸٬۲۸۱

ویرایش