نشانههای نزدیک بودن ظهور چیستند؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۱ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۲۹
، ۱۱ اکتبر ۲۰۲۲جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار'
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۳) |
جز (جایگزینی متن - 'آشکار' به 'آشکار') |
||
| خط ۱۱۸: | خط ۱۱۸: | ||
#{{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا }}<ref>«آنان آن (روز) را دور میبینند * و ما آن را نزدیک میبینیم» سوره معارج، آیه ۶-۷.</ref> این جمله در [[قرآن کریم]] درباره [[کافران]] است که اصل [[معاد]] را بعید میشمرند و آن را دور از ذهن و [[عقل]] میدانند؛ در حالی که نزد [[خداوند]]، [[قیامت]] امری قطعی و واقعشدنی است، و هر امر آمدنی، امری نزدیک است. [[ظهور امام مهدی]]{{ع}} را هم برخی بعید میدانند؛ در حالی که در [[زندگی]] [[مهدوی]] باید علاوه بر [[اعتقاد]] به حتمی دانستن [[ظهور]]، به نزدیکبودن آن هم [[اعتقاد]] داشت؛ زیرا در [[روایات]] از [[منتظر]] خواسته شده که هر صبح و [[شام]] [[منتظر]] باشد و همانطوری که کف پا به [[زمین]] چسبیده است، [[ظهور]] هم به همین دوران، نزدیک و وصل است. البته نزدیک دانستن این مسئله نباید منجر به آسیبهایی مانند تعجیل و [[توقیت]] شود. در ادامه به بیان [[تفسیر]] [[آیتالله]] [[جوادی آملی]] درباره این [[آیه]] جهت توضیح و تفهیم بیشتر میپردازیم. {{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا}}<ref>«آنان آن (روز) را دور میبینند * و ما آن را نزدیک میبینیم» سوره معارج، آیه ۶-۷.</ref>، معنایش این نیست که تاریخاش نزدیک است؛ مگر آنان که گفتند: (یرونه بعیدا)، درباره [[تاریخ]] حرف میزدند؟ آنان میگفتند: مستبعَد است؛ یعنی بعید عن الامکان است و ما میگوییم: (نه؛ قریبالامکان است و هیچ منع [[علمی]] ندارد. در [[قرآن کریم]] که دارد: {{متن قرآن|ذَلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ}}<ref>«این بازگشتی دور (از باور) است» سوره ق، آیه ۳.</ref> معنایش این نیست که [[قیامت]] میآید، ولی زماناش طول میکشد؛ بلکه آنان میگویند، مستبعدالوقوع است، [[قرآن]] میگوید واقع میشود: {{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا}}. البته پیش ما قریبالامکان است، نه بعیدالامکان. حالا کی؟ این را [[خدا]] میداند. اینچنین نیست که حالا انسان اگر مرد، [[حضرت]] را نبیند؛ اگر کسی واقعاً [[علوی]] باشد، [[مهدوی]] باشد، همین که دارد میمیرد، نخستین کسانی که به بالین او میآیند، وجود [[مبارک]] [[حضرت]] است"<ref>جوادی آملی، مهدویت و عدل الهی، مجله انتظار، پاییز ۸۳، ش۱۳، ص۴۱.</ref>. | #{{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا }}<ref>«آنان آن (روز) را دور میبینند * و ما آن را نزدیک میبینیم» سوره معارج، آیه ۶-۷.</ref> این جمله در [[قرآن کریم]] درباره [[کافران]] است که اصل [[معاد]] را بعید میشمرند و آن را دور از ذهن و [[عقل]] میدانند؛ در حالی که نزد [[خداوند]]، [[قیامت]] امری قطعی و واقعشدنی است، و هر امر آمدنی، امری نزدیک است. [[ظهور امام مهدی]]{{ع}} را هم برخی بعید میدانند؛ در حالی که در [[زندگی]] [[مهدوی]] باید علاوه بر [[اعتقاد]] به حتمی دانستن [[ظهور]]، به نزدیکبودن آن هم [[اعتقاد]] داشت؛ زیرا در [[روایات]] از [[منتظر]] خواسته شده که هر صبح و [[شام]] [[منتظر]] باشد و همانطوری که کف پا به [[زمین]] چسبیده است، [[ظهور]] هم به همین دوران، نزدیک و وصل است. البته نزدیک دانستن این مسئله نباید منجر به آسیبهایی مانند تعجیل و [[توقیت]] شود. در ادامه به بیان [[تفسیر]] [[آیتالله]] [[جوادی آملی]] درباره این [[آیه]] جهت توضیح و تفهیم بیشتر میپردازیم. {{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا}}<ref>«آنان آن (روز) را دور میبینند * و ما آن را نزدیک میبینیم» سوره معارج، آیه ۶-۷.</ref>، معنایش این نیست که تاریخاش نزدیک است؛ مگر آنان که گفتند: (یرونه بعیدا)، درباره [[تاریخ]] حرف میزدند؟ آنان میگفتند: مستبعَد است؛ یعنی بعید عن الامکان است و ما میگوییم: (نه؛ قریبالامکان است و هیچ منع [[علمی]] ندارد. در [[قرآن کریم]] که دارد: {{متن قرآن|ذَلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ}}<ref>«این بازگشتی دور (از باور) است» سوره ق، آیه ۳.</ref> معنایش این نیست که [[قیامت]] میآید، ولی زماناش طول میکشد؛ بلکه آنان میگویند، مستبعدالوقوع است، [[قرآن]] میگوید واقع میشود: {{متن قرآن|إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا * وَنَرَاهُ قَرِيبًا}}. البته پیش ما قریبالامکان است، نه بعیدالامکان. حالا کی؟ این را [[خدا]] میداند. اینچنین نیست که حالا انسان اگر مرد، [[حضرت]] را نبیند؛ اگر کسی واقعاً [[علوی]] باشد، [[مهدوی]] باشد، همین که دارد میمیرد، نخستین کسانی که به بالین او میآیند، وجود [[مبارک]] [[حضرت]] است"<ref>جوادی آملی، مهدویت و عدل الهی، مجله انتظار، پاییز ۸۳، ش۱۳، ص۴۱.</ref>. | ||
*'''[[روایات]] مربوط به [[نزدیکی ظهور]]''' | *'''[[روایات]] مربوط به [[نزدیکی ظهور]]''' | ||
#'''[[قم]] مهد [[علم]] و [[معنویت]] در [[آخرالزمان]] :''' در روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده است: {{متن حدیث|عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} أَنَّهُ ذُكِرَ كُوفَةُ وَ قَالَ سَتَخْلُو كُوفَةُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَأْرِزُ عَنْهَا الْعِلْمُ كَمَا تَأْرِزُ الْحَيَّةُ فِي جُحْرِهَا ثُمَّ يَظْهَرُ الْعِلْمُ بِبَلْدَةٍ يُقَالُ لَهَا قُمُّ وَ تَصِيرُ مَعْدِناً لِلْعِلْمِ وَ الْفَضْلِ حَتَّى لَا يَبْقَى فِي الْأَرْضِ مُسْتَضْعَفٌ فِي الدِّينِ حَتَّى الْمُخَدَّرَاتُ فِي الْحِجَالِ وَ ذَلِكَ عِنْدَ قُرْبِ ظُهُورِ قَائِمِنَا فَيَجْعَلُ اللَّهُ قُمَّ وَ أَهْلَهُ قَائِمِينَ مَقَامَ الْحُجَّةِ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا وَ لَمْ يَبْقَ فِي الْأَرْضِ حُجَّةٌ فَيُفِيضُ الْعِلْمُ مِنْهُ إِلَى سَائِرِ الْبِلَادِ فِي الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ فَيَتِمُّ حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى الْخَلْقِ حَتَّى لَا يَبْقَى أَحَدٌ عَلَى الْأَرْضِ لَمْ يَبْلُغْ إِلَيْهِ الدِّينُ وَ الْعِلْمُ ثُمَّ يَظْهَرُ الْقَائِمُ{{ع}}}}<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۷، ص۲۱۳.</ref>؛"به زودی [[کوفه]] از [[مؤمنان]] خالی و [[علم]] از آن برچیده میشود، آنچنان که مار در لانه خود پنهان گردد؛ سپس [[علم]] در سرزمینی | #'''[[قم]] مهد [[علم]] و [[معنویت]] در [[آخرالزمان]] :''' در روایتی از [[امام صادق]]{{ع}} [[نقل]] شده است: {{متن حدیث|عَنِ الصَّادِقِ{{ع}} أَنَّهُ ذُكِرَ كُوفَةُ وَ قَالَ سَتَخْلُو كُوفَةُ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ وَ يَأْرِزُ عَنْهَا الْعِلْمُ كَمَا تَأْرِزُ الْحَيَّةُ فِي جُحْرِهَا ثُمَّ يَظْهَرُ الْعِلْمُ بِبَلْدَةٍ يُقَالُ لَهَا قُمُّ وَ تَصِيرُ مَعْدِناً لِلْعِلْمِ وَ الْفَضْلِ حَتَّى لَا يَبْقَى فِي الْأَرْضِ مُسْتَضْعَفٌ فِي الدِّينِ حَتَّى الْمُخَدَّرَاتُ فِي الْحِجَالِ وَ ذَلِكَ عِنْدَ قُرْبِ ظُهُورِ قَائِمِنَا فَيَجْعَلُ اللَّهُ قُمَّ وَ أَهْلَهُ قَائِمِينَ مَقَامَ الْحُجَّةِ وَ لَوْ لَا ذَلِكَ لَسَاخَتِ الْأَرْضُ بِأَهْلِهَا وَ لَمْ يَبْقَ فِي الْأَرْضِ حُجَّةٌ فَيُفِيضُ الْعِلْمُ مِنْهُ إِلَى سَائِرِ الْبِلَادِ فِي الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ فَيَتِمُّ حُجَّةُ اللَّهِ عَلَى الْخَلْقِ حَتَّى لَا يَبْقَى أَحَدٌ عَلَى الْأَرْضِ لَمْ يَبْلُغْ إِلَيْهِ الدِّينُ وَ الْعِلْمُ ثُمَّ يَظْهَرُ الْقَائِمُ{{ع}}}}<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۵۷، ص۲۱۳.</ref>؛"به زودی [[کوفه]] از [[مؤمنان]] خالی و [[علم]] از آن برچیده میشود، آنچنان که مار در لانه خود پنهان گردد؛ سپس [[علم]] در سرزمینی آشکار میگردد که "[[قم]]" نام دارد. [[قم]] مرکز [[علم]] و [[فضل]] خواهد شد تا اینکه [[مستضعفین]] در [[دین]] - حتی در بین [[زنان]] خانه - باقی نماند. و آنگاه [[قائم آل محمد]]{{صل}} [[ظهور]] میفرماید".در شرح بیشتر این مطلب مناسب است که به سخن [[مقام معظم رهبری]] در اینباره اشاره کنیم که میفرمایند: "و از [[قم]] همانطوری که [[اهل بیت]]{{عم}} فرمودهاند [[علم]] نشر میشود به همه بلاد و الآن میبینیم که علمْ مرکزش [[قم]] است واز [[قم]] نشر میشود، نه [[علم]]، [[علم]] و عمل؛ [[علم]] تنها نه، [[علم]] و عمل الآن دارد از [[قم]] نشر میشود- مرکز فعالیت [[اسلامی]] است، مرکز تحرک [[اسلامی]] است. تحرک از [[قم]]، از خود [[قم]]، از طلاب [[قم]]، از علمای [[قم]]، از مدرسین [[قم]] -حفظهم اللّه- از توده [[قم]] که سربازهای [[وفادار]] به [[اسلام]] هستند، از آنجا حرکت دارد سرایت میکند به همه جا"<ref>صحیفه امام، ج۳، ص۳۳۱.</ref>. | ||
# '''در هر زمان و مکان [[منتظر فرج]] بودن: ''' از [[امام هادی]]{{ع}} [[روایت]] شده است که: "وقتی [[پرچم]] شما ([[ائمه]] که برای شما [[پرچم]] [[تقوا]] و [[دین]] است) در میان شما نبود ([[زمان غیبت]]) از زیر پاهایتان [[منتظر فرج]] باشید". [[امام هادی]]{{ع}} در معنای این [[روایت]] فرمودهاند: هر گاه که [[زمان غیبت]] فرا رسید و [[امام زمان]]{{ع}} وارد پرده [[غیب]] شدند در هر زمان و مکانی [[منتظر فرج]] باشید زیرا ممکن است در همان جایی که ایستادهاید و هنوز عبور نکردهاید، [[فرج]] و [[ظهور]] [[موعود]] اتفاق بیفتد<ref>اصول کافی، کتاب الحجه، باب فی الغیبه، ح۲۴.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز در روایتی با همین مضمون فرمودهاند: "شب و روز در [[انتظار ظهور]] و [[قیام امام زمان]] باش"<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۹۵، ص۱۵۹.</ref>. این [[روایت]] تأکید میکند که نه سالی یکبار؛ نه هفتهای یکبار؛ نه روزی یکبار؛ هر لحظه و هر آن باید در [[انتظار]] آمدن [[حضرت]] باشیم. از این [[روایات]] استفاده میشود که [[انسان]] باید هر لحظه آماده [[ظهور]] باشد. همچنانکه در [[روایات]] آمده است [[ظهور امام زمان]] مانند [[شهاب ثاقب]] میماند یعنی اینکه امر [[ظهور]] غیرمنتظره است و ممکن است هر لحظه [[ظهور]] اتفاق بیفتد. {{متن حدیث|لَا يَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً}}<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، باب ۳۵، ح۶.</ref>؛ آن [[حضرت]] ناگهان و یک مرتبه [[ظهور]] میفرمایند". زیرا از آنجا که [[خداوند]] هر روز در انجام کاری است؛ هیچ کاری او را از کار دیگر باز نمیدارد. {{متن حدیث|يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ يَا مَنْ لَا يَشْغَلُهُ شَأْنٌ}}<ref>دعای مشلول.</ref> یعنی شاید یک مرتبه [[اراده]] کرد که همین هفته [[امام زمان]] بیاید و [[ظهور]] کند. هیچ مشکل و مانعی برای این [[اراده]] وجود ندارد. پس باید برای [[ظهور]] ایشان لحظهشماری کرد نه اینکه صرفاً [[منتظر]] بنشینند که [[ماه]] رمضانی رخ بدهد یا [[منتظر]] بمانیم تا فلان حادثه در [[ماه رجب]] اتفاق بیفتد و [[امام زمان]] بیایند. به همین سبب فرمودهاند شب و روز در [[انتظار]] آمدن [[امام زمان]]{{ع}} باش. [[ظهور]] و [[فرج]] [[ظهور]] و [[فرج]] ناگهانی است و [[خداوند]] میتواند حتی [[نشانههای حتمی]] آن را تغییر دهد؛ زیرا [[خداوند]] به تغییر تقدیر تواناست. [[فرج امام زمان]]{{ع}} مانند [[قیامت]] ناگهانی است، ما باید هر لحظه [[منتظر فرج]] باشیم و اگر به [[دلایل]] مختلف [[فرج]] به تعویق افتاد و صدها سال طول کشید باید [[استقامت]] کنیم و [[ایمان]] و [[معرفت]] خود را از دست ندهیم و [[منتظر فرج]] باشیم و از [[رحمت]] [[خداوند]] [[ناامید]] نشویم»<ref>[[محمد علی کریمی|کریمی، محمد علی]]، [[آیا ظهور نزدیک است ۳ (کتاب)|آیا ظهور نزدیک است]]، ص ۱۱۴-۱۳۹.</ref>. | # '''در هر زمان و مکان [[منتظر فرج]] بودن: ''' از [[امام هادی]]{{ع}} [[روایت]] شده است که: "وقتی [[پرچم]] شما ([[ائمه]] که برای شما [[پرچم]] [[تقوا]] و [[دین]] است) در میان شما نبود ([[زمان غیبت]]) از زیر پاهایتان [[منتظر فرج]] باشید". [[امام هادی]]{{ع}} در معنای این [[روایت]] فرمودهاند: هر گاه که [[زمان غیبت]] فرا رسید و [[امام زمان]]{{ع}} وارد پرده [[غیب]] شدند در هر زمان و مکانی [[منتظر فرج]] باشید زیرا ممکن است در همان جایی که ایستادهاید و هنوز عبور نکردهاید، [[فرج]] و [[ظهور]] [[موعود]] اتفاق بیفتد<ref>اصول کافی، کتاب الحجه، باب فی الغیبه، ح۲۴.</ref>. [[امام صادق]]{{ع}} نیز در روایتی با همین مضمون فرمودهاند: "شب و روز در [[انتظار ظهور]] و [[قیام امام زمان]] باش"<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۹۵، ص۱۵۹.</ref>. این [[روایت]] تأکید میکند که نه سالی یکبار؛ نه هفتهای یکبار؛ نه روزی یکبار؛ هر لحظه و هر آن باید در [[انتظار]] آمدن [[حضرت]] باشیم. از این [[روایات]] استفاده میشود که [[انسان]] باید هر لحظه آماده [[ظهور]] باشد. همچنانکه در [[روایات]] آمده است [[ظهور امام زمان]] مانند [[شهاب ثاقب]] میماند یعنی اینکه امر [[ظهور]] غیرمنتظره است و ممکن است هر لحظه [[ظهور]] اتفاق بیفتد. {{متن حدیث|لَا يَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً}}<ref>شیخ صدوق، کمال الدین و تمام النعمة، باب ۳۵، ح۶.</ref>؛ آن [[حضرت]] ناگهان و یک مرتبه [[ظهور]] میفرمایند". زیرا از آنجا که [[خداوند]] هر روز در انجام کاری است؛ هیچ کاری او را از کار دیگر باز نمیدارد. {{متن حدیث|يَا مَنْ هُوَ كُلَّ يَوْمٍ فِي شَأْنٍ يَا مَنْ لَا يَشْغَلُهُ شَأْنٌ}}<ref>دعای مشلول.</ref> یعنی شاید یک مرتبه [[اراده]] کرد که همین هفته [[امام زمان]] بیاید و [[ظهور]] کند. هیچ مشکل و مانعی برای این [[اراده]] وجود ندارد. پس باید برای [[ظهور]] ایشان لحظهشماری کرد نه اینکه صرفاً [[منتظر]] بنشینند که [[ماه]] رمضانی رخ بدهد یا [[منتظر]] بمانیم تا فلان حادثه در [[ماه رجب]] اتفاق بیفتد و [[امام زمان]] بیایند. به همین سبب فرمودهاند شب و روز در [[انتظار]] آمدن [[امام زمان]]{{ع}} باش. [[ظهور]] و [[فرج]] [[ظهور]] و [[فرج]] ناگهانی است و [[خداوند]] میتواند حتی [[نشانههای حتمی]] آن را تغییر دهد؛ زیرا [[خداوند]] به تغییر تقدیر تواناست. [[فرج امام زمان]]{{ع}} مانند [[قیامت]] ناگهانی است، ما باید هر لحظه [[منتظر فرج]] باشیم و اگر به [[دلایل]] مختلف [[فرج]] به تعویق افتاد و صدها سال طول کشید باید [[استقامت]] کنیم و [[ایمان]] و [[معرفت]] خود را از دست ندهیم و [[منتظر فرج]] باشیم و از [[رحمت]] [[خداوند]] [[ناامید]] نشویم»<ref>[[محمد علی کریمی|کریمی، محمد علی]]، [[آیا ظهور نزدیک است ۳ (کتاب)|آیا ظهور نزدیک است]]، ص ۱۱۴-۱۳۹.</ref>. | ||
}} | }} | ||