خانواده در معارف دعا و زیارات: تفاوت میان نسخه‌ها

کانون [[خانواده]] وقتی گرم می‌شود که بین اعضای آن [[محبت]] و [[صمیمیت]] وجود داشته باشد. خانواده‌ای که چنین نباشد [[نور]] [[امید]] از آن رخت برمی‌بندد. از [[امام علی]] {{ع}} [[نقل]] شده است: «کسی که به خانواده و [[اهل]] خود بد کند، بدو امیدی نبندید»<ref>گفتار امیرالمؤمنین {{ع}}، ج۱، ص۶۷۵.</ref>.  

علی‌رغم اهمیت [[زیاد]] [[خانواده]] و بستگان، گاهی اوقات ممکن است مسیر آنان در [[زندگی]] [[مخالف]] [[رضای خدا]] و موجب [[شقاوت انسان]] باشد؛ به همین [[دلیل]] [[امام سجاد]] {{ع}} یکی از امتیازات [[پیامبر گرامی اسلام]] را چنین معرفی می‌کند: {{متن حدیث|وَ حَارَبَ‏ فِي‏ رِضَاكَ‏ أُسْرَتَهُ}}<ref>دعای ۲.</ref>؛ «بار خدایا بر [[محمد]] که [[امین وحی]] توست... [[درود]] بفرست، آن‌سان که او [[جان]] خویش را در [[فرمان]] تو نهاد... و برای [[خشنودی]] تو با [[خاندان]] خویش به [[پیکار]] برخاست»<ref>الصحیفة السجادیة، امام زین‌العابدین {{ع}}، ۱۴۱۸، قم، نشر الهادی؛ صحیفه سجادیه، ترجمه عبدالمحمد آیتی، انتشارات سروش، تهران، ۱۳۷۵؛ قرآن حکیم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی، ۱۳۷۳، قم، دارالقرآن الکریم؛ گفتار امیرالمؤمنین {{ع}}، ترجمه غررالحکم، سیدحسین شیخ الاسلامی، ج۱، انتشارات انصاریان، قم، ۱۳۷۹، چاپ پنجم.</ref>.<ref>[[علی اکبر شایسته‌نژاد|شایسته‌نژاد، علی اکبر]]، [[دانشنامه صحیفه سجادیه (کتاب)|مقاله «خانواده»، دانشنامه صحیفه سجادیه]]، ص ۱۹۲.</ref>