رضایت در سیره معصوم: تفاوت میان نسخه‌ها

{{مدخل مرتبط

| موضوع مرتبط = رضایت

}}

== مقدمه ==

[[خاندان اهل‌بیت]] {{عم}} [[اسوه]] و نمونه کاملی برای [[انسان]] [[خشنود به رضای الهی]] هستند. [[امام باقر]] {{عم}} در روایتی فرموده‌اند: [[شایسته‌ترین]] [[خلق]] [[خدا]] کسی است که [[تسلیم]] [[فرمان خدا]] باشد، کسی که خدا را بشناسد و به [[فرمان]] و مقدرات او [[خشنود]] باشد، وقتی [[قضای الهی]] به سراغ او می‌آید، [[خداوند]] [[پاداش]] بزرگی به او عطا می‌فرماید و هر کس قضای الهی را نپسندد، قضای الهی بر او وارد شود و خدا اجرش را تباه می‌سازد<ref>ابوجعفر محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۶۲.</ref>. از این [[روایت]] می‌توان دریافت که به هرحال [[قضا و قدر الهی]] به سراغ [[انسان‌ها]] خواهد آمد و خشنود بودن یا عدم [[خشنودی]] [[انسان]] در وقوع آن دخالتی ندارد، اما چنانچه انسان با [[معرفت]] به [[حق]]، به فرمان و [[مقدرات الهی]] نیز خشنود باشد [[خداوند متعال]] نیز پاداش بزرگی نصیب او خواهد کرد و چنانچه به [[رضای الهی]] خشنود نباشد، اگرچه قضای الهی به سراغ او خواهد آمد، اما در این میان اجری نصیب او نخواهد شد. چنان‌که [[امام صادق]] {{عم}} در روایتی فرموده‌اند: [[خدای متعال]] می‌فرماید: [[بنده]] مؤمنم را به هر سو بگردانم، برایش خیر است. پس باید به قضای من [[راضی]] باشد و بر بلای من [[صبر]] کند و نعمت‌هایم را [[سپاس]] گذارد تا نام او را - ای محمد {{صل}} - در زمره صدیقان، در پیشگاه خود ثبت کنم<ref>ابوجعفر محمد بن یعقوب کلینی، الکافی، ج۲، ص۶۱.</ref>.