←نزول «هل اتی»
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
== نزول «هل اتی» == | == نزول «هل اتی» == | ||
[[شیخ مفید]] در [[مسار الشیعه (کتاب)|مسار الشیعه]] و [[سید بن طاووس]] در [[الاقبال (کتاب)|الاقبال]] به نقل از [[شیخ طوسی]] در [[مصباح (کتاب)|مصباح]] و [[محدث قمی]] در [[وقایع الایام (کتاب)|وقایع الایام]] و [[مفاتیح الجنان (کتاب)|مفاتیح الجنان]] [[روز]] بیست و پنجم [[ذیحجه]] را روز نزول [[سوره]] «هل اتی» میدانند<ref>مسار الشیعه، ص۴۲؛ مصباح المتهجد، ص۷۶۷؛ الإقبال بالأعمال الحسنة، ج۲، ص۳۷۴؛ وقایع الایام، ص۱۷۸.</ref>. بر اساس [[روایات]] پرشماری که در | [[شیخ مفید]] در [[مسار الشیعه (کتاب)|مسار الشیعه]] و [[سید بن طاووس]] در [[الاقبال (کتاب)|الاقبال]] به نقل از [[شیخ طوسی]] در [[مصباح (کتاب)|مصباح]] و [[محدث قمی]] در [[وقایع الایام (کتاب)|وقایع الایام]] و [[مفاتیح الجنان (کتاب)|مفاتیح الجنان]] [[روز]] بیست و پنجم [[ذیحجه]] را روز نزول [[سوره]] «هل اتی» میدانند<ref>مسار الشیعه، ص۴۲؛ مصباح المتهجد، ص۷۶۷؛ الإقبال بالأعمال الحسنة، ج۲، ص۳۷۴؛ وقایع الایام، ص۱۷۸.</ref>. بر اساس [[روایات]] پرشماری که در منابع شیعه و [[سنی]] آمده است، این سوره در شأن اهل بیت {{عم}} نازل شده است. | ||
[[علامه امینی]] در [[الغدیر (کتاب)|الغدیر]] سی و چهار نفر از | [[علامه امینی]] در [[الغدیر (کتاب)|الغدیر]] سی و چهار نفر از دانشمندان اهل سنت، از جمله [[اسکافی]]، [[ترمذی]]، [[طبری]]، [[ابن عبدربه]]، [[ابن مردویه]]، [[ثعلبی]]، واحدی، [[زمخشری]] و خوارزمی را نام برده است که این [[شأن نزول]] را گزارش کردهاند<ref>الغدیر، ج۳، ص۱۰۷ – ۱۱۱.</ref>. [[امیر مؤمنان]]، علی {{ع}} نیز در چند مورد به [[آیات]] این سوره بر [[فضیلت]] خود [[احتجاج]] کرده است<ref>الاحتجاج، ج۱، ص۱۶۴ - ۱۶۵؛ المیزان، ج۲۰، ص۱۳۴.</ref>. از اینرو، سوره «هل اتی» همواره از [[فضایل اهل بیت]] {{عم}} به شمار آمده است<ref>[[حبیبالله فرحزاد|فرحزاد، حبیبالله]]، [[غدیر برترین پیام آسمانی (کتاب)|غدیر برترین پیام آسمانی]]، ص ۲۷۲.</ref>. | ||
== شأن نزول «هل أتی» == | == شأن نزول «هل أتی» == | ||
| خط ۲۰: | خط ۲۰: | ||
فاطمه {{س}} یک صاع آن را آرد کرد و پنج قرص نان پخت. هنگام [[افطار]] سائلی بر در خانه آمد و گفت: [[سلام]] بر شما ای [[خاندان محمد]]! مسکینی [[مسلمان]] هستم، غذایی به من دهید، [[خداوند]] به شما از غذاهای بهشتی عطا کند! آنان [[مسکین]] را بر خود مقدم داشتند و در آن شب جز آب ننوشیدند. | فاطمه {{س}} یک صاع آن را آرد کرد و پنج قرص نان پخت. هنگام [[افطار]] سائلی بر در خانه آمد و گفت: [[سلام]] بر شما ای [[خاندان محمد]]! مسکینی [[مسلمان]] هستم، غذایی به من دهید، [[خداوند]] به شما از غذاهای بهشتی عطا کند! آنان [[مسکین]] را بر خود مقدم داشتند و در آن شب جز آب ننوشیدند. | ||
[[روز]] دوم را همچنان [[روزه]] گرفتند و به هنگام [[افطار]] | [[روز]] دوم را همچنان [[روزه]] گرفتند و به هنگام [[افطار]] یتیمی بر در [[خانه]] آمد و غذای خود را به وی دادند. در سومین روز نیز به هنگام افطار اسیری بر در خانه آمد و آنان سهم غذای خود را به او بخشیدند. | ||
صبح هنگام [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} دست حسنین {{عم}} را گرفته و به نزد [[پیامبر]] {{صل}} آورد. پیامبر {{صل}} آنها را مشاهده کرد که از شدت [[گرسنگی]] میلرزیدند. فرمود: مشاهده چنین حالی در شما برای من بسیار دشوار است. سپس برخاست و به [[همراهی]] آنان وارد [[خانه فاطمه]] {{س}} شد. دخترش را دید که در [[محراب]] ایستاده، در حالی که از شدت گرسنگی شکم او به پشت چسبیده و چشمهایش به گودی نشسته است. | صبح هنگام [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} دست حسنین {{عم}} را گرفته و به نزد [[پیامبر]] {{صل}} آورد. پیامبر {{صل}} آنها را مشاهده کرد که از شدت [[گرسنگی]] میلرزیدند. فرمود: مشاهده چنین حالی در شما برای من بسیار دشوار است. سپس برخاست و به [[همراهی]] آنان وارد [[خانه فاطمه]] {{س}} شد. دخترش را دید که در [[محراب]] ایستاده، در حالی که از شدت گرسنگی شکم او به پشت چسبیده و چشمهایش به گودی نشسته است. | ||