کمالات در عصر ظهور: تفاوت میان نسخه‌ها

[[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} در وصف [[حضرت قائم]]{{ع}} فرمود: "او ظاهر و [[باطن]] [[امامان]] است"<ref>کمال الدین، ج ۱، ص۲۸۱.</ref>. یعنی آن حضرت آشکارکننده [[علوم]] ظاهر و باطن است که [[خداوند متعال]] به [[پیامبر]] و امامان{{عم}} عطا فرموده و مظهر تمام [[کمالات]] و [[شؤون]] آنان است. [[امیر المؤمنین]]{{ع}} فرمود: "ای [[کمیل]]! هیچ [[علمی]] نیست مگر اینکه من افتتاح‌کننده آنم و هیچ چیزی نیست، مگر اینکه [[قائم]] آن را به پایان می‌رساند"<ref>مکیال المکارم، ج ۱، ص۱۱۷.</ref>. با این ویژگی‌ها که برای حضرت در [[روایات]] آمده، تغییرات و تحولات در [[دوران ظهور]]، بی‌نظیر است. در روایتی آمده است وقتی حضرت ظهور می‌کند، [[خداوند]] در گوش‌ها و چشم‌های [[شیعیان]]، به اندازه چهار فرسخ قوت می‌دهد و به کمال می‌رساند و آنان با حضرت تکلم می‌کنند و سخنان یکدیگر را می‌شنوند<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>. علاوه بر این در [[روایت]] دیگری آمده است که در [[زمان]] قائم{{ع}} [[مؤمن]] در [[مشرق]]، [[برادر]] خود را در [[مغرب]] می‌بیند و بالعکس<ref>نجم الثاقب، باب سوم.</ref>. بحث کامل شدن [[عقول]] [[بندگان]] و ظهور تمام [[علم]] و [[دانش]] در دوران ظهور نیز در روایات آمده است<ref>بحار الانوار، ج ۵۲، ص۳۲۶.</ref>.<ref>[[مجتبی تونه‌ای|مجتبی تونه‌ای]]، [[موعودنامه (کتاب)|موعودنامه]]، ص۵۹۱.</ref>