ام ایمن در معارف مهدویت: تفاوت میان نسخه‌ها

 
خط ۴: خط ۴:
نام وی برکه و مشهور به [[امّ‌ ایمن]] و [[ام الظباء]] است، ولی کنیه‌اش بر اسم وی [[غلبه]] دارد. او از زنانی است که به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}}، همراه [[حضرت مهدی]] {{ع}} خواهد بود<ref>دلائل الإمامة، ص ۲۵۹؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۷۵. </ref>. وی دختر [[ثعلبة بن عمرو]]، از [[اصحاب رسول اکرم]] {{صل}} و کنیز حضرت [[آمنه]] و یا [[عبد الله بن عبد المطلب]] بود که به صورت [[ارث]] به [[پیغمبر]] {{صل}} رسید و دایه [[رسول اکرم]] {{صل}} شد و در کودکی، آن حضرت را پرورش داد. لذا مورد محبت‌های بسیار پیغمبر بود و [[پیامبر]] می‌فرمود: "[[ام ایمن]]، بعد از مادرم در [[حکم]] مادر من است" و نیز می‌فرمود: "او جزو [[اهل بیت]] من است".
نام وی برکه و مشهور به [[امّ‌ ایمن]] و [[ام الظباء]] است، ولی کنیه‌اش بر اسم وی [[غلبه]] دارد. او از زنانی است که به [[نقل]] از [[امام صادق]] {{ع}}، همراه [[حضرت مهدی]] {{ع}} خواهد بود<ref>دلائل الإمامة، ص ۲۵۹؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۷۵. </ref>. وی دختر [[ثعلبة بن عمرو]]، از [[اصحاب رسول اکرم]] {{صل}} و کنیز حضرت [[آمنه]] و یا [[عبد الله بن عبد المطلب]] بود که به صورت [[ارث]] به [[پیغمبر]] {{صل}} رسید و دایه [[رسول اکرم]] {{صل}} شد و در کودکی، آن حضرت را پرورش داد. لذا مورد محبت‌های بسیار پیغمبر بود و [[پیامبر]] می‌فرمود: "[[ام ایمن]]، بعد از مادرم در [[حکم]] مادر من است" و نیز می‌فرمود: "او جزو [[اهل بیت]] من است".


پیامبر {{صل}} پس از [[ازدواج با حضرت خدیجه]]، ام ایمن را [[آزاد]] کرد و او با عبید بن حارث خزرجی ازدواج نمود و پسرش "ایمن" متولد گشت و [[شهرت]] او از نام همین پسر است. ام ایمن از [[مسلمانان]] اولیه و نیز از سابقین]] [[مهاجرین به [[مدینه]] است. او زنی [[شجاع]] بود و در [[جنگ حنین]]، و [[احد]] و [[خیبر]] شرکت جست<ref>معارف و معاریف، ج ۲، ص ۴۱۳. </ref>. امّ‌ ایمن، شخصیتی است که وقتی در راه [[مکه]] و مدینه [[تشنگی]] بر او غلبه کرد و نزدیک بود از پای درآید، دلو آبی از [[آسمان]] بر او فرود آمد و از آن نوشید و هرگز پس از آن [[تشنه]] نشد<ref>مصنف عبدالرزاق، ج ۴، ص ۳۰۹؛ الإصابة، ج ۴، ص ۴۳۲. </ref>.
پیامبر {{صل}} پس از [[ازدواج با حضرت خدیجه]]، ام ایمن را [[آزاد]] کرد و او با عبید بن حارث خزرجی ازدواج نمود و پسرش "ایمن" متولد گشت و [[شهرت]] او از نام همین پسر است. ام ایمن از [[مسلمانان]] اولیه و نیز از سابقین مهاجرین به [[مدینه]] است. او زنی [[شجاع]] بود و در [[جنگ حنین]]، و [[احد]] و [[خیبر]] شرکت جست<ref>معارف و معاریف، ج ۲، ص ۴۱۳. </ref>. امّ‌ ایمن، شخصیتی است که وقتی در راه [[مکه]] و مدینه [[تشنگی]] بر او غلبه کرد و نزدیک بود از پای درآید، دلو آبی از [[آسمان]] بر او فرود آمد و از آن نوشید و هرگز پس از آن [[تشنه]] نشد<ref>مصنف عبدالرزاق، ج ۴، ص ۳۰۹؛ الإصابة، ج ۴، ص ۴۳۲. </ref>.


هنگام رحلت پیغمبر {{صل}}، بیش از اندازه می‌گریست و می‌گفت [[گریه]] من فقط‍‌ برای انقطاع وحی الهی از [[خانه]] ماست و نیز [[حضرت زهرا]] {{س}} در حادثه [[فدک]]، وی را [[شاهد]] خود معرفی فرمود. فرزند وی ـ ایمن ـ یکی از ده تنی است که هنگام متفرق شدن لشکر اسلام در جنگ حنین، شجاعانه [[مقاومت]] نمود و در رکاب رسول اکرم {{صل}} به [[شهادت]] رسید<ref>معارف و معاریف، ج ۲، ص ۴۱۴. </ref>.
هنگام رحلت پیغمبر {{صل}}، بیش از اندازه می‌گریست و می‌گفت [[گریه]] من فقط‍‌ برای انقطاع وحی الهی از [[خانه]] ماست و نیز [[حضرت زهرا]] {{س}} در حادثه [[فدک]]، وی را [[شاهد]] خود معرفی فرمود. فرزند وی ـ ایمن ـ یکی از ده تنی است که هنگام متفرق شدن لشکر اسلام در جنگ حنین، شجاعانه [[مقاومت]] نمود و در رکاب رسول اکرم {{صل}} به [[شهادت]] رسید<ref>معارف و معاریف، ج ۲، ص ۴۱۴. </ref>.
۱۳۳٬۶۷۸

ویرایش