←شرح و تفسیر
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
== [[شأن نزول آیه]] == | == [[شأن نزول آیه]] == | ||
== شرح و [[تفسیر]] == | == شرح و [[تفسیر]] == | ||
'''آمادگی با تمام قوا''' | |||
برای روشنتر شدن تفسیر آیه نصرت لازم است از آیه شریفه ۶۰ تا ۶۳ [[سوره انفال]] تفسیر شود: {{متن قرآن|وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ}}<ref>«و آنچه در توان دارید از نیرو و اسبان آماده در برابر آنان فراهم سازید» سوره انفال، آیه ۶۰.</ref>. | |||
این آیه شریفه برای تمام مکانها، زمانها، کشورها و ادوار [[تاریخ]] الهام بخش است؛ زیرا از [[اسلحه]] خاصّی سخن نمیگوید که با گذشت [[زمان]] از رده خارج شود، بلکه تعبیر به «قوّه» میکند، یعنی [[مسلمانان]] برای [[حفظ آمادگی]] خویش باید از هر سلاحی کمک بگیرند، در هر عصر و زمان باید مجهّز به پیشرفتهترین سلاحهای نظامی [[دنیا]] باشند، کلمه «قوّه» حتّی سلاحهای دیگر، غیر از سلاحهای [[جنگی]] را هم شامل میشود؛ مثلًا وسایل [[تبلیغاتی]] که نیرویی [[قوی]] برای نابودی [[دشمن]] بشمار میرود نیز مشمول «قوّه» میباشد، همانگونه که این کلمه شامل [[امور اقتصادی]]، [[اخلاقی]]، [[اجتماعی]] نیز میشود و خلاصه، هر چیزی که در [[نبرد]] با دشمن کارساز باشد و جلوی [[تجاوز]] دشمن را بگیرد و در [[دفاع]] در برابر دشمن ما را [[یاری]] کند، مشمول [[آیه]] میباشد. | |||
{{متن قرآن|تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ}}<ref>«... که بدان دشمن خداوند و دشمن خود را به هراس میافکنید؛ و نیز جز آنها کسانی دیگر را که شما نمیشناسید (اما) خداوند آنان را میشناسد» سوره انفال، آیه ۶۰.</ref>: در این قسمت از آیه [[هدف]] از تهیّه نیرو و سلاحهای جنگی چنین بیان شده است: هدف از این آمادگی، نابودی [[انسانها]] و ویرانی [[جهان]] و [[قتل]] و [[غارت]] [[بیچارگان]] و [[محرومان]] نیست! بلکه هدف دفاع مشروع است. باید تمام نیروها و سلاحها را در [[اختیار]] داشت تا دشمن [[جرأت]] [[حمله]] نکند، بلکه خیال حمله را نیز در سر نپروراند؛ چون [[ستمگران]] و [[ظالمان]] همیشه به کشورها و افراد [[ضعیف]] و [[ناتوان]] حمله میکنند و [[قوّت]] و [[قدرت]]، عاملِ بازدارنده آنها از تجاوز و [[جنگ]] است. بالا بردن توان نظامی برای [[إرهاب]] و ترساندن دشمن است، هم [[دشمنان]] [[خداوند]] و هم دشمنان خودتان، هم دشمنان ظاهر و آشکار و هم دشمنان پنهان و مخفی. بنابراین، هدف از افزایش [[قدرت نظامی]] باید دفاع منطقی و [[مشروع]] در برابر تجاوزهای احتمالی باشد. | |||
{{متن قرآن|وَمَا تُنْفِقُوا مِنْ شَيْءٍ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنْتُمْ لَا تُظْلَمُونَ}}<ref>«و آنچه در راه خداوند ببخشید، به شما تمام باز خواهند داد و بر شما ستم نخواهد رفت» سوره انفال، آیه ۶۰.</ref>: بدون [[شک]] تقویت بنیه [[دفاعی]] [[اسلام]] و بالا بردن توان نظامی [[ارتش]] اسلام و بهکارگیری پیشرفتهترین سلاحهای نظامی، [[اقتصادی]]، تبلیغاتی، اخلاقی، اجتماعی و مانند آن، [[هزینه]] زیادی خواهد داشت، که [[مسلمانان]] باید آن را تأمین کنند؛ ولی از آنجا که این هزینهها در [[راه خدا]] [[مصرف]] میشود، [[خداوند متعال]] آن را بهطور کامل به شما بازخواهدگرداند و بدون شک در این معامله ضرر نخواهید کرد. | |||
{{متن قرآن|وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ}}<ref>«و اگر به سازش گرایند، تو نیز بدان گرای و بر خداوند توکّل کن که او شنوای داناست» سوره انفال، آیه ۶۱.</ref>: هر چند مسلمانان موظّف هستند از تمام توان و نیروی خویش استفاده کنند و بنیه نظامی خویش را بالا ببرند، ولی اگر [[دشمن]] [[دست]] [[دوستی]] به سوی آنان دراز کند، [[مسلمانان]] دست آنها را به گرمی میفشارند، و اگر آنها [[دعوت]] به [[صلح]] کنند، مسلمانان اصراری بر [[جنگ]] نخواهند داشت. این [[آیه شریفه]] جواب مناسبی است برای افراد لجوج و عنودی که اصرار دارند از [[اسلام]] یک چهره [[خشن]] و جنگ [[طلب]] معرّفی کنند؛ زیرا اگر اسلام[[دین]] [[خشونت]] و [[شمشیر]] باشد هرگز دعوت به صلح نمیکند و دستی که به عنوان صلح دراز شده را با گرمی نمیفشارد؛ سپس به مسلمانان هشدار میدهد: {{متن قرآن|وَإِنْ يُرِيدُوا أَنْ يَخْدَعُوكَ فَإِنَّ حَسْبَكَ اللَّهُ هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَبِالْمُؤْمِنِينَ}}<ref>«و اگر بخواهند تو را فریب دهند بیگمان خداوند تو را بسنده است؛ هموست که تو را با یاوری خویش و با مؤمنان پشتیبانی کرد» سوره انفال، آیه ۶۲.</ref>: اگر چه اسلام دعوت به صلح میکند و به دعوت صلح دشمن پاسخ مثبت میدهد، ولی به مسلمانان هشدار میدهد که مواظب [[مکر]] و [[فریب]] دشمن باشند و حتّی به هنگام صلح هم توان نظامی و [[قدرت]] [[دفاعی]] را در حدّ بالایی [[حفظ]] کنند، تا اگر دشمن مکر و [[حیله]] کرد، مسلمانان غافلگیر نشوند؛ مثل اینکه دشمن در موقعیّت ضعیفی قرار گرفته و برای تجدید [[قوای نظامی]] خویش و [[سازماندهی]] جدید آنها، پیشنهاد صلح [[دروغین]] میکند و مدّتی مسلمانان را سرگرم گفتوگوهای صلح مینماید تا پس از آمادگی مجدّد ضربهای بر مسلمانان وارد سازد؛ در اینجا اگر مسلمانان توان نظامی خویش را، حتّی به هنگام صلح حفظ کنند، غافلگیر نخواهند شد و [[توطئه]] دشمن را دفع میکنند. [[حضرت علی]]{{ع}} نیز در [[فرمان]] [[مالک اشتر]]، پس از این که به [[فرمانده]] [[شجاع]] خویش توصیه میکند از هر موقعیّتی که جهت صلح پیش میآید استفاده نماید، به او هشدار میدهد که در هنگام صلح نیز از توطئههای دشمن [[غفلت]] نکند. | |||
[[خداوند]] سپس در پایان [[آیه]] میفرماید: (اگر بخواهند تو را فریب دهند) خداوند برای تو کافی است؛ او همان کسی است که تو را، با [[یاری]] خود و [[مؤمنان]]، تقویت کرد: {{متن قرآن|وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و دلهای آنان را با هم پیوستگی داد ؛ اگر همه آنچه را در زمین است میبخشیدی میان دلهای آنها پیوستگی نمیدادی اما خداوند ایشان را با هم پیوستگی داد؛ بیگمان او پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۳.</ref>. ای [[پیامبر]] ما! خداوندی [[پشتیبان]] توست که بین قلبهای متفرّق و از هم جدای مؤمنان [[الفت]] ایجاد کرده است، دلهایی که آن قدر با هم [[عداوت]] و [[دشمنی]] داشتند که اگر تمام [[ثروت]] روی [[زمین]] را [[خرج]] میکردی، [[قادر]] بر [[تألیف قلوب]] آنها نبودی! ولی [[خداوند]] [[عزیز]] و [[حکیم]] این کار را انجام داده است و این [[نعمت]] بسیار بزرگی برای تو و همه [[مسلمانان]] است. | |||
== [[احادیث]] مرتبط با [[آیه]] == | == [[احادیث]] مرتبط با [[آیه]] == | ||
== دلالت آیه == | == دلالت آیه == | ||