آیه نصرت الهی: تفاوت میان نسخه‌ها

برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۴۴: خط ۴۴:


[[خداوند]] سپس در پایان [[آیه]] می‌فرماید: (اگر بخواهند تو را فریب دهند) خداوند برای تو کافی است؛ او همان کسی است که تو را، با [[یاری]] خود و [[مؤمنان]]، تقویت کرد: {{متن قرآن|وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و دل‌های آنان را با هم پیوستگی داد ؛ اگر همه آنچه را در زمین است می‌بخشیدی میان دل‌های آنها پیوستگی نمی‌دادی اما خداوند ایشان را با هم پیوستگی داد؛ بی‌گمان او پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۳.</ref>. ای [[پیامبر]] ما! خداوندی [[پشتیبان]] توست که بین قلب‌های متفرّق و از هم جدای مؤمنان [[الفت]] ایجاد کرده است، دل‌هایی که آن قدر با هم [[عداوت]] و [[دشمنی]] داشتند که اگر تمام [[ثروت]] روی [[زمین]] را [[خرج]] می‌کردی، [[قادر]] بر [[تألیف قلوب]] آنها نبودی! ولی [[خداوند]] [[عزیز]] و [[حکیم]] این کار را انجام داده است و این [[نعمت]] بسیار بزرگی برای تو و همه [[مسلمانان]] است.
[[خداوند]] سپس در پایان [[آیه]] می‌فرماید: (اگر بخواهند تو را فریب دهند) خداوند برای تو کافی است؛ او همان کسی است که تو را، با [[یاری]] خود و [[مؤمنان]]، تقویت کرد: {{متن قرآن|وَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ لَوْ أَنْفَقْتَ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا مَا أَلَّفْتَ بَيْنَ قُلُوبِهِمْ وَلَكِنَّ اللَّهَ أَلَّفَ بَيْنَهُمْ إِنَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ}}<ref>«و دل‌های آنان را با هم پیوستگی داد ؛ اگر همه آنچه را در زمین است می‌بخشیدی میان دل‌های آنها پیوستگی نمی‌دادی اما خداوند ایشان را با هم پیوستگی داد؛ بی‌گمان او پیروزمندی فرزانه است» سوره انفال، آیه ۶۳.</ref>. ای [[پیامبر]] ما! خداوندی [[پشتیبان]] توست که بین قلب‌های متفرّق و از هم جدای مؤمنان [[الفت]] ایجاد کرده است، دل‌هایی که آن قدر با هم [[عداوت]] و [[دشمنی]] داشتند که اگر تمام [[ثروت]] روی [[زمین]] را [[خرج]] می‌کردی، [[قادر]] بر [[تألیف قلوب]] آنها نبودی! ولی [[خداوند]] [[عزیز]] و [[حکیم]] این کار را انجام داده است و این [[نعمت]] بسیار بزرگی برای تو و همه [[مسلمانان]] است.
'''[[دفاع از اسلام]] با تمام توان‌'''
در آیات ذکر شده اهمّیّت فوق‌العاده علی{{ع}}، در سایه حمایت از پیامبر{{صل}} به دست می‌آید. [[امیر المؤمنین]]{{ع}} این موقعیّت ممتاز را در سایه تلاش برای [[دفاع]] از [[رهبری]] مسلمانان کسب کرد. در لحظاتی که [[اسلام]] در لبه پرتگاه و در آستانه [[سقوط]] بوده، علی{{ع}} را در میدان می‌بینیم که با تمام نیرو به دفاع از اسلام می‌پردازد. مثلًا در [[جنگ]] احُد که همه فرار کرده بودند علی{{ع}} به تنهایی مشغول [[مبارزه]] با [[دشمن]] می‌شود، علی از [[پیامبر]]{{صل}} خبری ندارد، ولی می‌داند که پیامبر کسی نیست که پشت به جبهه کند. بدین جهت همان‌طور که مشغول جنگ است به دنبال پیامبر{{صل}} نیز می‌گردد، حضرت را در گوشه‌ای از میدان جنگ می‌یابد که دندان مبارکش شکسته و از پیشانی‌اش [[خون]] جاری است، پروانه‌وار به دور محبوبش می‌چرخد و یکّه و تنها از [[پیامبر اسلام]]{{صل}} و کیان اسلام [[دفاع]] می‌کند، و زخم‌های فراوانی برمی‌دارد<ref>نور الابصار، ص ۹۷- ۹۶.</ref>. [[شیعیان]] آن حضرت نیز باید با [[جان]]، [[مال]]، [[اخلاق]]، [[حُسن]] [[معاشرت]]، [[محبّت]]، [[علم]] و [[دانش]] و خلاصه، تمام استعدادها و توان خویش از اسلام دفاع کنند، تا ان شاء اللَّه فردای [[قیامت]] سرافراز باشند و شرمنده [[پیامبر]]{{صل}} و علی{{ع}} نگردند<ref>[[ناصر مکارم شیرازی|مکارم شیرازی، ناصر]]، [[آیات ولایت در قرآن - مکارم شیرازی (کتاب)| آیات ولایت در قرآن]]، ص۳۰۷ ـ ۳۱۴.</ref>.


== [[احادیث]] مرتبط با [[آیه]] ==
== [[احادیث]] مرتبط با [[آیه]] ==
۱۵٬۳۳۱

ویرایش