←موسی بن عقبه (م ١۴١)
| خط ۸۶: | خط ۸۶: | ||
بسیاری از نقلهای امام باقر{{ع}} توسط فرزندش [[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} نیز روایت شده و مجموعهای از آنها، اخیرا، تحت عنوان [[السیرة النبویة]] فی مرویات الامام [[الصادق]]{{ع}}، در یک مجلد منتشر شده است<ref>السیرة النبویة فی مرویات الامام الصادق، جمعه نجیل علکه الحمدانی، کربلا، العتبة العباسیة، ١۴٣٨.</ref>.<ref>[[رسول جعفریان|جعفریان، رسول]]، [[منابع تاریخ اسلام (کتاب)|منابع تاریخ اسلام]]، ص ۹۵.</ref> | بسیاری از نقلهای امام باقر{{ع}} توسط فرزندش [[امام]] [[جعفر صادق]]{{ع}} نیز روایت شده و مجموعهای از آنها، اخیرا، تحت عنوان [[السیرة النبویة]] فی مرویات الامام [[الصادق]]{{ع}}، در یک مجلد منتشر شده است<ref>السیرة النبویة فی مرویات الامام الصادق، جمعه نجیل علکه الحمدانی، کربلا، العتبة العباسیة، ١۴٣٨.</ref>.<ref>[[رسول جعفریان|جعفریان، رسول]]، [[منابع تاریخ اسلام (کتاب)|منابع تاریخ اسلام]]، ص ۹۵.</ref> | ||
=== | ===موسی بن عقبه (م ١۴١)=== | ||
{{اصلی|موسی بن عقبه|مغازی موسی بن عقبه}} | {{اصلی|موسی بن عقبه|مغازی موسی بن عقبه}} | ||
[[موسی بن عقبة بن ابی عیاش قرشی]] یکی از چهرههای برجسته در [[دانش]] [[مغازی]] است. وی به [[سال ۶۸ هجری]]، [[عبدالله بن عمر]] را دیده و بدین ترتیب در آن [[زمان]]، حداقل [[نوجوانی]] بوده است. [[ابن عقبه]] از [[موالی]] [[خاندان]] [[زبیر]] بوده و با توجه به علاقه خاندان زبیر به مغازی که پیش از این بدان اشاره کردیم این نکته جالب به نظر میرسد<ref>تهذیب الکمال، ج۲۹، صص١١۵-١١۶.</ref>. وی در کنار [[ابن اسحاق]]، از شاگردان [[زهری]] بوده و به طور مستقل و البته مفصل به کار تدوین [[مغازی]] میپرداخت. با این حال، به [[دلایل]] مختلفی که میتوان از جمله آنها را عدم انتشار به موقع آن در [[عراق]] یا نوع [[ضعیف]] تألیف در [[قیاس]] با کار [[ابن اسحاق]] دانست، و یا دلائلی دیگر، شهرتی به دست نیاورده است. این کتاب تا [[قرن نهم هجری]] در [[اختیار]] بوده و پس از آن جز فقراتی از آن باقی نمانده که در سالهای اخیر تدوین و چاپ شده است. کتاب وی با استفاده از مآخذ اولیه و نیز با بهرهگیری وافر از [[احادیث]] یا حتی نوشتههای [[ابن شهاب زهری]] نوشته شده است. | [[موسی بن عقبة بن ابی عیاش قرشی]] یکی از چهرههای برجسته در [[دانش]] [[مغازی]] است. وی به [[سال ۶۸ هجری]]، [[عبدالله بن عمر]] را دیده و بدین ترتیب در آن [[زمان]]، حداقل [[نوجوانی]] بوده است. [[ابن عقبه]] از [[موالی]] [[خاندان]] [[زبیر]] بوده و با توجه به علاقه خاندان زبیر به مغازی که پیش از این بدان اشاره کردیم این نکته جالب به نظر میرسد<ref>تهذیب الکمال، ج۲۹، صص١١۵-١١۶.</ref>. وی در کنار [[ابن اسحاق]]، از شاگردان [[زهری]] بوده و به طور مستقل و البته مفصل به کار تدوین [[مغازی]] میپرداخت. با این حال، به [[دلایل]] مختلفی که میتوان از جمله آنها را عدم انتشار به موقع آن در [[عراق]] یا نوع [[ضعیف]] تألیف در [[قیاس]] با کار [[ابن اسحاق]] دانست، و یا دلائلی دیگر، شهرتی به دست نیاورده است. این کتاب تا [[قرن نهم هجری]] در [[اختیار]] بوده و پس از آن جز فقراتی از آن باقی نمانده که در سالهای اخیر تدوین و چاپ شده است. کتاب وی با استفاده از مآخذ اولیه و نیز با بهرهگیری وافر از [[احادیث]] یا حتی نوشتههای [[ابن شهاب زهری]] نوشته شده است. | ||