جاودانگی قرآن و حقیقت وحی (مقاله): تفاوت میان نسخه‌ها

* نویسنده در ادامه می‌نویسد: «اصل [[لزوم]] [[هدایت]] دائمی [[انسان]] از سوی [[خدا]] و [[خاتمیت پیامبر]] نیز دو [[دلیل عقلی]] در این زمینه هستند. [[جاودانگی قرآن]] با فضاسازی برای جولان [[عقل]] و [[شرع]]، [[مشروعیت]]، معقولیت [[حقانیت]] و [[لزوم اطاعت]] از [[قرآن]] را ایجاب می‌نماید. نویسنده در ادامه، سخن کسانی را که تأثیرپذیری [[قرآن]] از [[فرهنگ]] زمان [[نزول]] را به معنای [[همراهی]] [[قرآن]] با [[فرهنگ]] مخاطبان عصر [[نزول]] پنداشته‌اند [[نادرست]] دانسته بر این تأکید می‌کند که [[جاودانگی]] [[قرآن]] به معنای بی‌توجهی به زبان [[فرهنگ]] مخاطبان الیه نیست، بلکه [[قرآن]] به منظور تعامل با [[عرب جاهلی]] زبان خود را [[عربی]] مبین قرار داده و در قالب زبان آنان سخن گفته و سطح افق فکری‌شان را رعایت کرده، در عین حال رفتارها و [[باورهای نادرست]] [[جاهلی]] را تأیید نکرده است، چرا که ابزارهای مفهومی [[قرآن]]، بالعرض در قالب‌های [[فرهنگی]]، جغرافیایی و [[تاریخی]] [[اعراب جاهلی]]، و بالذات برای انتقال [[اندیشه‌ها]] و آموزه‌های والای [[معنوی]] به کار رفته است».