|
|
| (۱۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} |
|
| |
|
| {{امامت}}
| | == مقدمه == |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| | پناهندگی سیاسی، دادن پناه است به فراریان - به ویژه - فراریان متهم به ارتکاب جرایم [[سیاسی]] یا کسانی که در کشورهای دیگر به [[دلایل]] [[سیاسی]] مورد تعقیب و [[آزار]] واقع شدهاند<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۵۱۶.</ref>. در [[اسلام]] نیز هرگاه یکی از [[اتباع]] خارجی، تقاضای پناهندگی سیاسی از [[حاکم اسلامی]] نماید، تقاضای او پذیرفته و [[امنیت]] جانی و [[مالی]] او تضمین خواهد شد. [[هدف]] اصلی در این کار، ایجاد محیط تفاهم همجواری و جاذبههای مسلکی و جمعیتی است<ref>{{متن قرآن|وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ}} «و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خداوند را بشنود سپس او را به پناهگاه وی برسان؛ این بدان روست که اینان گروهی نادانند» سوره توبه، آیه ۶؛ {{متن قرآن|لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ}} «اگر پناهگاهی یا غارهایی یا نهانگاهی مییافتند با شتاب به آن رو میآوردند» سوره توبه، آیه ۵۷. ر. ک: دار الامان.</ref>. پیشینۀ پناهندگی در [[اسلام]]، به پناه آوردن [[مهاجرین]] [[مسلمان]] به سرزمین [[حبشه]] باز میگردد<ref>{{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا}} «از کسانی که فرشتگان جانشان را در حال ستم به خویش میگیرند، میپرسند: در چه حال بودهاید؟ میگویند: ما ناتوان شمردهشدگان روی زمین بودهایم. میگویند: آیا زمین خداوند (آنقدر) فراخ نبود که در آن هجرت کنید؟ بنابراین، سرای (پایانی) اینان دوزخ است و بد پایانهای است» سوره نساء، آیه ۹۷. تاریخ طبری، ج۲، ص۱۰۰؛ طبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۹؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۷۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۱۹۸.</ref>.<ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref> |
| : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[پناهندگی سیاسی در قرآن]] | [[پناهندگی سیاسی در حدیث]] | [[پناهندگی سیاسی در فقه اسلامی]] | [[پناهندگی سیاسی در فقه سیاسی]]</div>
| |
| <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| |
| : <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[پناهندگی سیاسی (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div> | |
| <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
| |
|
| |
|
| ==مقدمه== | | == منابع == |
| پناهندگی سیاسی، دادن [[پناه]] است به فراریان - به ویژه - فراریان متهم به ارتکاب جرایم [[سیاسی]] یا کسانی که در کشورهای دیگر به [[دلایل]] [[سیاسی]] مورد تعقیب و [[آزار]] واقع شدهاند<ref>فرهنگ علوم سیاسی، ص۵۱۶.</ref>. در [[اسلام]] نیز هرگاه یکی از [[اتباع]] خارجی، تقاضای پناهندگی سیاسی از [[حاکم اسلامی]] نماید، تقاضای او پذیرفته و [[امنیت]] جانی و [[مالی]] او تضمین خواهد شد. [[هدف]] اصلی در این کار، ایجاد محیط تفاهم همجواری و جاذبههای مسلکی و جمعیتی است<ref>{{متن قرآن|وَإِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجَارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَا يَعْلَمُونَ}} «و اگر یکی از مشرکان از تو پناه خواست به او پناه ده تا کلام خداوند را بشنود سپس او را به پناهگاه وی برسان؛ این بدان روست که اینان گروهی نادانند» سوره توبه، آیه ۶؛ {{متن قرآن|لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ}} «اگر پناهگاهی یا غارهایی یا نهانگاهی مییافتند با شتاب به آن رو میآوردند» سوره توبه، آیه ۵۷. ر.ک: دار الامان.</ref>. پیشینۀ [[پناهندگی]] در [[اسلام]]، به [[پناه]] آوردن [[مهاجرین]] [[مسلمان]] به [[سرزمین]] [[حبشه]] باز میگردد<ref>{{متن قرآن|إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا}} «از کسانی که فرشتگان جانشان را در حال ستم به خویش میگیرند، میپرسند: در چه حال بودهاید؟ میگویند: ما ناتوان شمردهشدگان روی زمین بودهایم. میگویند: آیا زمین خداوند (آنقدر) فراخ نبود که در آن هجرت کنید؟ بنابراین، سرای (پایانی) اینان دوزخ است و بد پایانهای است» سوره نساء، آیه ۹۷. تاریخ طبری، ج۲، ص۱۰۰؛ طبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۹؛ سیره حلبی، ج۲، ص۳۲؛ الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۷۶؛ انساب الاشراف، ج۱، ص۱۹۸.</ref><ref>[[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|واژهنامه فقه سیاسی]]، ص ۶۲.</ref>.
| | {{منابع}} |
| | # [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژهنامه فقه سیاسی''']] |
| | {{پایان منابع}} |
|
| |
|
| ==منابع== | | == پانویس == |
| * [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژهنامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژهنامه فقه سیاسی''']]
| | {{پانویس}} |
|
| |
|
| ==پانویس==
| | [[رده:اصطلاحات سیاسی]] |
| | |
| {{پانویس2}}
| |
| | |
| | |
| [[رده:پناهندگی سیاسی]] | |
| [[رده:مدخل]]
| |
