ویژگیهای سیاسی منتظران راستین چیست؟ (پرسش) (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۳ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۰۰
، ۲۳ دسامبر ۲۰۲۱جایگزینی متن - '\ه\s=\s(.*)\]\]\]\] \:\:\:\:\:\:' به 'ه = $1 | پاسخ = '
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پایان جمع شدن}} +}})) |
جز (جایگزینی متن - '\ه\s=\s(.*)\]\]\]\] \:\:\:\:\:\:' به 'ه = $1 | پاسخ = ') |
||
| خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
| عنوان پاسخدهنده = ۱. حجت الاسلام و المسلمین سلیمیان؛ | | عنوان پاسخدهنده = ۱. حجت الاسلام و المسلمین سلیمیان؛ | ||
| تصویر = 136863.JPG | | تصویر = 136863.JPG | ||
| پاسخدهنده = خدامراد سلیمیان | | پاسخدهنده = خدامراد سلیمیان | ||
| پاسخ = [[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[خدامراد سلیمیان]]'''، در کتاب ''«[[نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی (کتاب)|نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی]]»'' در اینباره گفته است: | |||
:::::*«اگر چه بهدستآوردن [[آمادگی]] در عرصه [[اعتقادی]]، عرصههای دیگر را نیز در بر داشته و آنها را نیز به دست میدهد، اما به جهت [[زمینهسازی]] در این عرصه باید گفت: [[مشتاقان]] برپایی [[حکومت عدل جهانی]] میبایست زمینههای [[سیاسی]] این اتفاق بزرگ را نیز فراهم نمایند؛ که به نظر میرسد این [[زمینهسازی]] در دو محور تلاشهای [[علمی]] و عملی صورت پذیرد: نخست آشناشدن علاقهمندان آن [[حضرت]] با روشهای [[سیاسی]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} در برپایی [[حکومت جهانی]] و به بیان دیگر، [[روش سیاسی]] [[حضرت]] در [[عصر ظهور]]. و دیگر، آشناکردن دیگران با این [[اندیشه]] بلند [[سیاسی]] که البته بیرونآوردن این [[اندیشه سیاسی]] از بین [[روایات]] در دست، کاری شدنی، اما سخت است که تا کنون آنگونه که [[شایسته]] است، صورت نپذیرفته است<ref>نک: ناصر مکارم شیرازی، حکومت جهانی حضرت مهدی{{ع}}، ص۸۴ - ۷۹.</ref>. بدون [[شک]] با توجه به جهانیبودن [[حکومت حضرت مهدی]]{{ع}}، و زمینههای فراهمشده در عرصه بین الملل، امروزه بیش از هر زمان دیگر [[نیازمند]] بازشناسی و بازنمایی ابعاد [[سیاسی]] [[حکومت جهانی]] آن [[حضرت]] به جهانیان هستیم و این، خود، مسئولیتی اساسی بر دوش [[دانشمندان]] [[علوم دینی]] است. | :::::*«اگر چه بهدستآوردن [[آمادگی]] در عرصه [[اعتقادی]]، عرصههای دیگر را نیز در بر داشته و آنها را نیز به دست میدهد، اما به جهت [[زمینهسازی]] در این عرصه باید گفت: [[مشتاقان]] برپایی [[حکومت عدل جهانی]] میبایست زمینههای [[سیاسی]] این اتفاق بزرگ را نیز فراهم نمایند؛ که به نظر میرسد این [[زمینهسازی]] در دو محور تلاشهای [[علمی]] و عملی صورت پذیرد: نخست آشناشدن علاقهمندان آن [[حضرت]] با روشهای [[سیاسی]] [[حضرت مهدی]]{{ع}} در برپایی [[حکومت جهانی]] و به بیان دیگر، [[روش سیاسی]] [[حضرت]] در [[عصر ظهور]]. و دیگر، آشناکردن دیگران با این [[اندیشه]] بلند [[سیاسی]] که البته بیرونآوردن این [[اندیشه سیاسی]] از بین [[روایات]] در دست، کاری شدنی، اما سخت است که تا کنون آنگونه که [[شایسته]] است، صورت نپذیرفته است<ref>نک: ناصر مکارم شیرازی، حکومت جهانی حضرت مهدی{{ع}}، ص۸۴ - ۷۹.</ref>. بدون [[شک]] با توجه به جهانیبودن [[حکومت حضرت مهدی]]{{ع}}، و زمینههای فراهمشده در عرصه بین الملل، امروزه بیش از هر زمان دیگر [[نیازمند]] بازشناسی و بازنمایی ابعاد [[سیاسی]] [[حکومت جهانی]] آن [[حضرت]] به جهانیان هستیم و این، خود، مسئولیتی اساسی بر دوش [[دانشمندان]] [[علوم دینی]] است. | ||
:::::* حفظ و تقویت [[پیوند قلبی با امام عصر]]{{ع}} و [[تجدید دائمی عهد]] و [[پیمان]]، یکی از نشانههای [[آمادگی سیاسی]] در [[ولایتپذیری]] آن [[حضرت]] [[هنگام ظهور]] به شمار میآید. [[امام باقر]]{{ع}} درباره ثابتقدمان بر امر [[ولایت]] فرموده است: زمانی بر [[مردم]] آید که امامشان [[غیبت]] کند. خوشا بر افرادی که در آن زمان، بر امر ما ثابت بمانند! کمترین ثوابی که برای آنها خواهد بود، این است که باری تعالی به آنها ندا کرده و فرماید:ای [[بندگان]] وای کنیزان من! به [[نهان]] من [[ایمان]] آوردید و [[غیب]] مرا [[تصدیق]] کردید؛ پس به [[ثواب]] نیکوی خود، شما را مژده میدهم: شما [[بندگان]] و کنیزان [[حقیقی]] من هستید. از شما میپذیرم و از شما در میگذرم و برای شما میبخشم و به واسطه شما [[باران]] بر بندگانم میبارم و [[بلا]] را از آنها بگردانم. و اگر شما نبودید؛ بر آنها [[عذاب]] میفرستادم...<ref>محمد بن علی بن حسین بن بابویه، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۳۰، باب ۳۱، ح۱۵.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی (کتاب)|نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی]]، ص۶۸.</ref>. | :::::* حفظ و تقویت [[پیوند قلبی با امام عصر]]{{ع}} و [[تجدید دائمی عهد]] و [[پیمان]]، یکی از نشانههای [[آمادگی سیاسی]] در [[ولایتپذیری]] آن [[حضرت]] [[هنگام ظهور]] به شمار میآید. [[امام باقر]]{{ع}} درباره ثابتقدمان بر امر [[ولایت]] فرموده است: زمانی بر [[مردم]] آید که امامشان [[غیبت]] کند. خوشا بر افرادی که در آن زمان، بر امر ما ثابت بمانند! کمترین ثوابی که برای آنها خواهد بود، این است که باری تعالی به آنها ندا کرده و فرماید:ای [[بندگان]] وای کنیزان من! به [[نهان]] من [[ایمان]] آوردید و [[غیب]] مرا [[تصدیق]] کردید؛ پس به [[ثواب]] نیکوی خود، شما را مژده میدهم: شما [[بندگان]] و کنیزان [[حقیقی]] من هستید. از شما میپذیرم و از شما در میگذرم و برای شما میبخشم و به واسطه شما [[باران]] بر بندگانم میبارم و [[بلا]] را از آنها بگردانم. و اگر شما نبودید؛ بر آنها [[عذاب]] میفرستادم...<ref>محمد بن علی بن حسین بن بابویه، کمال الدین و تمام النعمه، ج۱، ص۳۳۰، باب ۳۱، ح۱۵.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی (کتاب)|نقش مردم در انقلاب جهانی حضرت مهدی]]، ص۶۸.</ref>. | ||
| خط ۴۷: | خط ۴۷: | ||
| عنوان پاسخدهنده = ۲.حجت الاسلام و المسلمین موسوی؛ | | عنوان پاسخدهنده = ۲.حجت الاسلام و المسلمین موسوی؛ | ||
| تصویر = 1368247.jpg | | تصویر = 1368247.jpg | ||
| پاسخدهنده = سید مهدی موسوی | | پاسخدهنده = سید مهدی موسوی | ||
| پاسخ = حجت الاسلام و المسلمین '''[[سید مهدی موسوی]]'''، در مقاله ''«[[تربیت سیاسی در پرتو انتظار (مقاله)|تربیت سیاسی در پرتو انتظار]]»'' در اینباره گفته است: | |||
::::::«[[انسان]] [[منتظر]] در عمل و [[رفتار]] خویش مهارتهایی لازم دارد تا در عرصه اجتماع و [[سیاست]] از اصول و [[هویت]] خود [[دفاع]] کند و بتواند [[جامعه]] را برای [[ظهور]] آماده سازد. از جمله مهارتها و اقدامات نهفته در [[انتظار]]، محورهای ذیل است: | ::::::«[[انسان]] [[منتظر]] در عمل و [[رفتار]] خویش مهارتهایی لازم دارد تا در عرصه اجتماع و [[سیاست]] از اصول و [[هویت]] خود [[دفاع]] کند و بتواند [[جامعه]] را برای [[ظهور]] آماده سازد. از جمله مهارتها و اقدامات نهفته در [[انتظار]]، محورهای ذیل است: | ||
:::::#'''[[حقطلبی]]، [[ظلم]] ستیزی و نفی [[طاغوت]]''': افراد و گروههای [[مفسد]] در [[جامعه]]، به [[دلیل]] [[منافع]] [[نامشروع]] خویش، از اقدامات [[فساد]] انگیز خود دست نمیکشند و همواره [[فساد]] را گسترش میدهند و علاوه بر خود، مسیر [[جامعه انسانی]] را نیز دچار اختلال میکنند. از این رو، راه [[اصلاح جامعه]] منوط به حذف این موانع [[فساد]] با برخوردهای عملی و قهرآمیز میگردد. بنابراین، کاربرد شیوه [[اصلاح]] متناسب با این وضعیت ضروری است. [[آیات قرآن کریم]] به صراحت بر [[ضرورت]] بهکارگیری روش [[حقطلبی]] و [[ظلم]] ستیزی در [[اصلاح]] [[مفاسد]] تأکید دارند. [[دستور]] به مقاتله با [[ائمه]] [[کفر]] در همین راستا صادر شده است. سران [[کفر]] برخلاف همه [[موازین]] و تعهدات انسانی و [[حقوقی]] به پای [[مال]] کردن [[مصالح]] عمومی [[جامعه]] میپردازند و جز به مطامع [[پست]] خویش، به چیز دیگری نمیاندیشند. بی [[گمان]] در برخورد با چنین مفسدانی، تنها روشهای [[خشونت]] آمیز مؤثر است و تا این موانع [[فساد]] از سرراه برداشته نشوند، [[امید]] به [[اصلاح]] این گونه افراد و [[جوامع]]، سرابی بیش نخواهد بود. از این رو، [[مأموریت]] مهم و خطیر همه [[پیامبران الهی]]، [[مبارزه]] با [[طواغیت]] زمان خود بوده است<ref>سوره طه، آیه ۲۴.</ref>. بی [[گمان]]، حرکت اصلاحی [[جامعه]] به سبب افرادی اندک و سودجو، نمیبایست متوقف شود و اگر این افراد مانعند، باید با آنان برخورد کرد و به همین جهت، با وجود آن که [[خداوند]] درباره تعدیات [[فرعون]] به [[موسی]]{{ع}} امر نمود تا او را [[هدایت]] کند، وقتی [[موسی]]{{ع}} [[پیشرفت]] [[جامعه]] را با وجود [[فرعون]] متوقف دید، به مقابله با [[ظلم]] و طرد [[شرک]] [[فرعونی]] پرداخت<ref>نک: سوره اسراء، آیه۱۰۳.</ref>. گذشته از [[طواغیت]]، افراد و گروههایی نیز که به [[دعوت]] اصلاحی پاسخ مثبت ندهند و با آن از در [[ستیز]] و [[نبرد]] مسلحانه برخیزند، به تعبیر [[قرآن]] از [[مفسدان]] هستند و با آنان نیز باید برخورد [[قاطع]] و عملی کرد تا [[جامعه]] [[انسانها]] از لوث وجودشان [[پاک]] گردد. [[دستور]] [[جهاد]] با [[کافران]] و [[منافقان]] که درصدد [[تخریب]] پایههای ایمانی و [[عقیدتی]] صحیح در جامعهاند و با [[حکومت دینی]] [[پیامبر]] درگیر میشوند<ref>سوره مائده، آیه۳۳.</ref>، در همین راستا ارائه شده است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ}}<ref>«ای پیامبر! با کافران و منافقان جهاد کن و بر آنان سخت بگیر» سوره توبه، آیه ۷۳.</ref>. و هم چنین [[خداوند]] [[برتری]] [[کافران]] و [[طاغوت]] را بر [[مؤمنان]] مقرر نفرموده است<ref>سوره نساء، آیه ۱۴۱.</ref>. از این رو، [[منتظر واقعی]] کسی است که به [[جامعه]] [[فاسد]] زمانه خویش [[دل]] نبندد و اگر [[انحراف]] و کژی ببیند، [[اعتراض]] کند و با [[پیروی]] از [[سیره]] مولا و [[محبوب]] خویش درصدد [[اصلاح]] آن برآید. {{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى}}<ref>«بگو: تنها شما را به (سخن) یگانهای اندرز میدهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام کنید» سوره سبأ، آیه ۴۶.</ref>. استاد [[شهید مطهری]] در این باره میفرماید: [[ظهور]] [[مهدی موعود]] حلقهای است از حلقات [[مبارزه]] [[اهل حق]] و [[اهل باطل]] که به [[پیروزی]] نهایی [[اهل حق]] منتهی میشود. سهیم بودن یک فرد در این [[سعادت]]، موقوف به این است که آن فرد عملاً در گروه [[اهل حق]] باشد. آیاتی که بدانها در [[روایات]] استناد شده است، نشان میدهد که [[مهدی موعود]]{{ع}} [[مظهر]] نویدی است که به اهل [[ایمان]] و [[عمل صالح]] داده شده است؛ [[مظهر]] [[پیروزی]] نهایی اهل [[ایمان]] است<ref>قیام و انقلاب امام مهدی{{ع}}، ص۲۰.</ref>. | :::::#'''[[حقطلبی]]، [[ظلم]] ستیزی و نفی [[طاغوت]]''': افراد و گروههای [[مفسد]] در [[جامعه]]، به [[دلیل]] [[منافع]] [[نامشروع]] خویش، از اقدامات [[فساد]] انگیز خود دست نمیکشند و همواره [[فساد]] را گسترش میدهند و علاوه بر خود، مسیر [[جامعه انسانی]] را نیز دچار اختلال میکنند. از این رو، راه [[اصلاح جامعه]] منوط به حذف این موانع [[فساد]] با برخوردهای عملی و قهرآمیز میگردد. بنابراین، کاربرد شیوه [[اصلاح]] متناسب با این وضعیت ضروری است. [[آیات قرآن کریم]] به صراحت بر [[ضرورت]] بهکارگیری روش [[حقطلبی]] و [[ظلم]] ستیزی در [[اصلاح]] [[مفاسد]] تأکید دارند. [[دستور]] به مقاتله با [[ائمه]] [[کفر]] در همین راستا صادر شده است. سران [[کفر]] برخلاف همه [[موازین]] و تعهدات انسانی و [[حقوقی]] به پای [[مال]] کردن [[مصالح]] عمومی [[جامعه]] میپردازند و جز به مطامع [[پست]] خویش، به چیز دیگری نمیاندیشند. بی [[گمان]] در برخورد با چنین مفسدانی، تنها روشهای [[خشونت]] آمیز مؤثر است و تا این موانع [[فساد]] از سرراه برداشته نشوند، [[امید]] به [[اصلاح]] این گونه افراد و [[جوامع]]، سرابی بیش نخواهد بود. از این رو، [[مأموریت]] مهم و خطیر همه [[پیامبران الهی]]، [[مبارزه]] با [[طواغیت]] زمان خود بوده است<ref>سوره طه، آیه ۲۴.</ref>. بی [[گمان]]، حرکت اصلاحی [[جامعه]] به سبب افرادی اندک و سودجو، نمیبایست متوقف شود و اگر این افراد مانعند، باید با آنان برخورد کرد و به همین جهت، با وجود آن که [[خداوند]] درباره تعدیات [[فرعون]] به [[موسی]]{{ع}} امر نمود تا او را [[هدایت]] کند، وقتی [[موسی]]{{ع}} [[پیشرفت]] [[جامعه]] را با وجود [[فرعون]] متوقف دید، به مقابله با [[ظلم]] و طرد [[شرک]] [[فرعونی]] پرداخت<ref>نک: سوره اسراء، آیه۱۰۳.</ref>. گذشته از [[طواغیت]]، افراد و گروههایی نیز که به [[دعوت]] اصلاحی پاسخ مثبت ندهند و با آن از در [[ستیز]] و [[نبرد]] مسلحانه برخیزند، به تعبیر [[قرآن]] از [[مفسدان]] هستند و با آنان نیز باید برخورد [[قاطع]] و عملی کرد تا [[جامعه]] [[انسانها]] از لوث وجودشان [[پاک]] گردد. [[دستور]] [[جهاد]] با [[کافران]] و [[منافقان]] که درصدد [[تخریب]] پایههای ایمانی و [[عقیدتی]] صحیح در جامعهاند و با [[حکومت دینی]] [[پیامبر]] درگیر میشوند<ref>سوره مائده، آیه۳۳.</ref>، در همین راستا ارائه شده است: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ}}<ref>«ای پیامبر! با کافران و منافقان جهاد کن و بر آنان سخت بگیر» سوره توبه، آیه ۷۳.</ref>. و هم چنین [[خداوند]] [[برتری]] [[کافران]] و [[طاغوت]] را بر [[مؤمنان]] مقرر نفرموده است<ref>سوره نساء، آیه ۱۴۱.</ref>. از این رو، [[منتظر واقعی]] کسی است که به [[جامعه]] [[فاسد]] زمانه خویش [[دل]] نبندد و اگر [[انحراف]] و کژی ببیند، [[اعتراض]] کند و با [[پیروی]] از [[سیره]] مولا و [[محبوب]] خویش درصدد [[اصلاح]] آن برآید. {{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُمْ بِوَاحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَفُرَادَى}}<ref>«بگو: تنها شما را به (سخن) یگانهای اندرز میدهم و آن اینکه: دو تن دو تن و تک تک برای خداوند قیام کنید» سوره سبأ، آیه ۴۶.</ref>. استاد [[شهید مطهری]] در این باره میفرماید: [[ظهور]] [[مهدی موعود]] حلقهای است از حلقات [[مبارزه]] [[اهل حق]] و [[اهل باطل]] که به [[پیروزی]] نهایی [[اهل حق]] منتهی میشود. سهیم بودن یک فرد در این [[سعادت]]، موقوف به این است که آن فرد عملاً در گروه [[اهل حق]] باشد. آیاتی که بدانها در [[روایات]] استناد شده است، نشان میدهد که [[مهدی موعود]]{{ع}} [[مظهر]] نویدی است که به اهل [[ایمان]] و [[عمل صالح]] داده شده است؛ [[مظهر]] [[پیروزی]] نهایی اهل [[ایمان]] است<ref>قیام و انقلاب امام مهدی{{ع}}، ص۲۰.</ref>. | ||
| خط ۵۸: | خط ۵۸: | ||
| عنوان پاسخدهنده = ۳. حجت الاسلام و المسلمین فلاحی؛ | | عنوان پاسخدهنده = ۳. حجت الاسلام و المسلمین فلاحی؛ | ||
| تصویر = 151986.jpg | | تصویر = 151986.jpg | ||
| پاسخدهنده = صفر فلاحی | | پاسخدهنده = صفر فلاحی | ||
| پاسخ = [[حجت الاسلام و المسلمین]] '''[[صفر فلاحی]]'''، در کتاب ''«[[امام مهدی ذخیره امامت (کتاب)|امام مهدی ذخیره امامت]]»'' در اینباره گفته است: | |||
::::::«[[منتظر]] [[دولت کریمه]] نمیتواند خود را از حضور [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] محروم نماید. در صورت [[غیبت]] او از صحنههای [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] جا برای اشخاص غیر [[معتقد]] باز میشود و کسانی مسند امور را به دست خواهند گرفت که موجب [[انحراف]] [[جامعه]] میشوند... طبق [[دستور]] حیات بخش [[قرآن]]: {{متن قرآن|وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ}}<ref>انفال / ۶۰.</ref> دینداران در همه اعصار به ویژه عصر [[غیبت]] باید نیرومند باشند و با تمام توان از [[آیین]] و [[فرهنگ]] خویش [[دفاع]] هم جانبه نمایند»<ref>[[صفر فلاحی|فلاحی، صفر]]، [[امام مهدی ذخیره امامت (کتاب)|امام مهدی ذخیره امامت]]، ص ۱۷ -۱۹.</ref>. | ::::::«[[منتظر]] [[دولت کریمه]] نمیتواند خود را از حضور [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] محروم نماید. در صورت [[غیبت]] او از صحنههای [[سیاسی]] و [[اجتماعی]] جا برای اشخاص غیر [[معتقد]] باز میشود و کسانی مسند امور را به دست خواهند گرفت که موجب [[انحراف]] [[جامعه]] میشوند... طبق [[دستور]] حیات بخش [[قرآن]]: {{متن قرآن|وَأَعِدُّواْ لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ}}<ref>انفال / ۶۰.</ref> دینداران در همه اعصار به ویژه عصر [[غیبت]] باید نیرومند باشند و با تمام توان از [[آیین]] و [[فرهنگ]] خویش [[دفاع]] هم جانبه نمایند»<ref>[[صفر فلاحی|فلاحی، صفر]]، [[امام مهدی ذخیره امامت (کتاب)|امام مهدی ذخیره امامت]]، ص ۱۷ -۱۹.</ref>. | ||
}} | }} | ||
| خط ۶۶: | خط ۶۶: | ||
| عنوان پاسخدهنده = ۴. آقای دکتر قائمی (پژوهشگر معارف دینی)؛ | | عنوان پاسخدهنده = ۴. آقای دکتر قائمی (پژوهشگر معارف دینی)؛ | ||
| تصویر = 1130809.jpg | | تصویر = 1130809.jpg | ||
| پاسخدهنده = علی قائمی | | پاسخدهنده = علی قائمی | ||
| پاسخ = آقای دکتر '''[[علی قائمی]]'''، در کتاب ''«[[نگاهی به مسأله انتظار (کتاب)|نگاهی به مسأله انتظار]]»'' در اینباره گفته است: | |||
::::::«[[انسانها]] خواستار [[حکومتی]] [[صالح]]، دور از منکر و [[ریا]] فریبند. حاکمی را میطلبند که در طریق [[خدمت به مردم]] و از خود [[مردم]] باشد. بتواند ارزشهای انسانی را در [[جهان]] [[حاکم]] سازد، [[ظلم]] و اختناق را نفی کند، به طرد [[استکبار]] و استعباد بپردازد. [[انسانها]] خواستار [[نظامی]] هستند که در آن ضعیف و [[قوی]] به یک چشم دیده شوند، روابط ملی براساس [[انسانیت]] و [[تقوا]] و [[صلح]] و [[عدالت]] و روابط خارجی براساس [[حسن]] همجواری، رعایت به [[حقوق]] [[انسانها]] باشد. استعمارها و استثمارها از [[جامعه]] ریشهکن شوند، ابرقدرتها مطامع خویش را در کشورهای ضعیف جستجو نکنند. [[انسانها]] خواستار سیاستی [[الهی]] و [[حکومتی]] [[واحد]] هستند، سیاستی که حد و مرز جغرافیایی نشناسد، و [[حکومتی]] که مخصوص تیپ و نژادی خاص نباشد. همه در زیر لوای واحدی گرد هم آیند، و [[رهبر]] و راهنمایشان [[قانون]] واحدی باشد. [[بشریت]] خواستار آن است که [[حکومتی]] تشکیل شود که در آن [[حق]] وتو نباشد، تحریمهای [[اقتصادی]] بخاطر وصول به اهداف توسعهطلبانهشان صورت نگیرد، امپریالیزم [[فرهنگی]] جای پایی نداشته باشد، به ضعیف بدان گونه نظر شود که به [[قوی]]، و به سیاه همانگونه [[عنایت]] شود که به سفید. بحث از مسأله منطقه و نژاد نباشد و سخن از رجزخوانیها و معرکهگیریها و حملههای [[نظامی]] ابرقدرتان به میان نیاید»<ref>[[علی قائمی|قائمی، علی]]، [[نگاهی به مسأله انتظار (کتاب)|نگاهی به مسأله انتظار]]، ص۸۱-۸۶.</ref>. | ::::::«[[انسانها]] خواستار [[حکومتی]] [[صالح]]، دور از منکر و [[ریا]] فریبند. حاکمی را میطلبند که در طریق [[خدمت به مردم]] و از خود [[مردم]] باشد. بتواند ارزشهای انسانی را در [[جهان]] [[حاکم]] سازد، [[ظلم]] و اختناق را نفی کند، به طرد [[استکبار]] و استعباد بپردازد. [[انسانها]] خواستار [[نظامی]] هستند که در آن ضعیف و [[قوی]] به یک چشم دیده شوند، روابط ملی براساس [[انسانیت]] و [[تقوا]] و [[صلح]] و [[عدالت]] و روابط خارجی براساس [[حسن]] همجواری، رعایت به [[حقوق]] [[انسانها]] باشد. استعمارها و استثمارها از [[جامعه]] ریشهکن شوند، ابرقدرتها مطامع خویش را در کشورهای ضعیف جستجو نکنند. [[انسانها]] خواستار سیاستی [[الهی]] و [[حکومتی]] [[واحد]] هستند، سیاستی که حد و مرز جغرافیایی نشناسد، و [[حکومتی]] که مخصوص تیپ و نژادی خاص نباشد. همه در زیر لوای واحدی گرد هم آیند، و [[رهبر]] و راهنمایشان [[قانون]] واحدی باشد. [[بشریت]] خواستار آن است که [[حکومتی]] تشکیل شود که در آن [[حق]] وتو نباشد، تحریمهای [[اقتصادی]] بخاطر وصول به اهداف توسعهطلبانهشان صورت نگیرد، امپریالیزم [[فرهنگی]] جای پایی نداشته باشد، به ضعیف بدان گونه نظر شود که به [[قوی]]، و به سیاه همانگونه [[عنایت]] شود که به سفید. بحث از مسأله منطقه و نژاد نباشد و سخن از رجزخوانیها و معرکهگیریها و حملههای [[نظامی]] ابرقدرتان به میان نیاید»<ref>[[علی قائمی|قائمی، علی]]، [[نگاهی به مسأله انتظار (کتاب)|نگاهی به مسأله انتظار]]، ص۸۱-۸۶.</ref>. | ||
}} | }} | ||