←اهل الشوکه صاحبان قدرت
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\'\'\'\[\[(.*)\]\]\'\'\'(.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\sn...) |
|||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = | | موضوع مرتبط = قدرت | ||
| عنوان مدخل = | | عنوان مدخل = قدرت | ||
| مداخل مرتبط = [[قدرت در قرآن]] - [[قدرت در | | مداخل مرتبط = [[قدرت در قرآن]] - [[قدرت در کلام اسلامی]] - [[قدرت در فقه سیاسی]] | ||
| پرسش مرتبط = | | پرسش مرتبط = | ||
}} | }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
[[قدرت]]، [[آمادگی]]<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۵، ص۳۶.</ref> و [[توانایی]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامهها، ص۷۹۴.</ref>. | [[قدرت]]، [[آمادگی]]<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۵، ص۳۶.</ref> و [[توانایی]]<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامهها، ص۷۹۴.</ref>. | ||
{{متن قرآن|أَوَلَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهِ مِنَ الْقُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَأَكْثَرُ جَمْعًا}}<ref>«(قارون می) گفت: تنها برای دانشی که خود داشتم آن را به من دادهاند، آیا نمیدانست که خداوند پیش از او از نسلها کسانی را نابود کرده است که از او توانمندتر و مالاندوزتر بودهاند؟ و از بزهکاران گناه آنان را نمیپرسند» سوره قصص، آیه ۷۸.</ref>. | {{متن قرآن|أَوَلَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِنْ قَبْلِهِ مِنَ الْقُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَأَكْثَرُ جَمْعًا}}<ref>«(قارون می) گفت: تنها برای دانشی که خود داشتم آن را به من دادهاند، آیا نمیدانست که خداوند پیش از او از نسلها کسانی را نابود کرده است که از او توانمندتر و مالاندوزتر بودهاند؟ و از بزهکاران گناه آنان را نمیپرسند» سوره قصص، آیه ۷۸.</ref>. | ||
قوّة به معنای قدرت در [[قرآن کریم]] به [[خداوند]] و [[انسان]] نسبت داده شده است: {{متن قرآن|أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا}}<ref> | قوّة به معنای قدرت در [[قرآن کریم]] به [[خداوند]] و [[انسان]] نسبت داده شده است: {{متن قرآن|أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا}}<ref>«تمام توان (ها) از آن خداوند است» سوره بقره، آیه ۱۶۵.</ref>، {{متن قرآن| قَالُوا نَحْنُ أُوْلُوا قُوَّةٍ وَأُوْلُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ}} <ref>گفتند: ما نیرومند و سخت دلیریم و فرمان با توست، بنگر تا چه فرمان خواهی داد؛ سوره نمل، آیه:۳۳.</ref> | ||
قدرت اساس [[علم | قدرت اساس [[علم سیاست]] را تشکیل میدهد و برخی سیاست را علم قدرت خواندهاند. در قرآن کریم قوت و قدرت مظاهر مختلفی دارد از جمله مطلق نیرو، توانایی برای هر کاری (که مختص [[ذات الهی]] است) عِدّه و عُدّه (نفرات و تجهیزات و [[سلاح]])، نیروی بدنی و [[توانایی جسمی]]، [[ثروت]] و [[فرزندان]]، [[یاران]] و نیروهای کمکی، [[جوانی]] و نیروی جوانی، نیرو و قدرت علم و عمل<ref>محمود سرمدی، «قوی/قوة»، دانشنامه قرآن و قرآنپژوهی، ج۲، ص۱۷۷۹-۱۷۸۰.</ref>.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۵۴.</ref> | ||
==[[اهل الشوکه]] ([[صاحبان قدرت]])== | |||
یکی از راههای [[کسب قدرت]] در [[دولت اسلامی]] و [[مشروعیتبخشی]] به [[قدرت]]، [[رأی]] و تشخیص [[مردم]] است؛ اما اینکه رأی و تشخیص [[توده]] مردم را با چه شیوهای و از کدام راه میتوان به دست آورد نظرات گوناگونی مطرح شده است. گروهی [[بیعت]] و عدهای نظر [[اهل حل و عقد]]، عدهای دیگر [[نظریه اکثریت]] و در نهایت عدهای دیگر [[انتخاب]] توسط صاحبان اصلی قدرت یا اهل الشوکه را مطرح کردهاند که روش اخیر را به عموم [[اهل تسنن]] نسبت میدهند. به نظر اهل تسنن منظور از اهل [[شوکت]] و [[اقتدار]] همان توده مردم یا [[جمهور]] مردم هستند. | |||
[[ابن تیمیه]] [[انتخاب امام]] و [[خلیفه]] را توسط اهل الشوکه و صاحبان قدرت به عموم اهل تسنن نسبت میدهد و میگوید [[مذهب]] [[سنی]] [[معتقد]] است که [[امامت]] شکل [[مشروع]] نمیگیرد، مگر آنکه توسط اهل شوکت و صاحبان اصلی قدرت [[تأیید]] و برگزیده شود. | |||
دلائلی که ابن تیمیه بر [[مشروعیت]] این شیوه میآورد [[مبین]] آن است که منظور وی از اهل شوکت و اقتدار همان توده مردم و یا به تعبیر خود او جمهور مردم هستند؛ زیرا وی در این سخن استناد به [[حدیث پیامبر]]{{صل}} میکند که فرمود: {{متن حدیث| علیکم بالجماعة فان یدالله مع الجماعه}} و [[حدیث]] دیگر که فرمود: {{متن حدیث| علیکم بالسواد الاعظم و من شذفی النار}}. | |||
ابن تیمیه براین اساس میگوید اگر فرض کنیم بعضی از [[اصحاب]] از بیعت [[خلیفه اول]] [[امتناع]] میورزیدند، وی بر وجه مشروع خلیفه نمیبود<ref>نظام الاسلام الحکم والدوله، ص۸۳.</ref>. | |||
تفاوت این شیوه با بیعت آن است که در این شیوه نه قراردادی است و نه [[التزام]] و نه [[وکالت]] بلکه تنها اظهار رأی و انتخاب منظور است، ولی معلوم نیست چرا ابن تیمیه در شیوه انتخاب اهل حل و عقد [[اکثریت]] را کافی میداند، ولی در این شیوه اتفاقنظر را شرط تلقی میکند<ref>فقه سیاسی، ج۲، ص۲۰۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۳۹۴.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | |||
# [[پرونده: 1100699.jpg|22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|'''دانشنامه فقه سیاسی ج۱''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۲۴: | خط ۳۱: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: مدخل]] | [[رده:مدخل]] | ||
[[رده:قدرت]] | [[رده:قدرت]] | ||