نسخهای که میبینید نسخهای قدیمی از صفحهاست که توسط HeydariBot(بحث | مشارکتها) در تاریخ ۱ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۳:۲۴ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوتهای عمدهای با نسخهٔ فعلی بدارد.
از نامهای قیامت است که دو بار در آیهای قرآنی آمده است[۱]. کلمه "بَعْث" معانی متعددی دارد؛ همچون فرستادن و پراکندن[۲][۳].
قرآن کریم از مشتقات این کلمه بسیار بهره برده است و بیشتر آنها به معنای رستاخیز و بیرون آمدن آدمی از گور آمدهاند[۴]. قیامت از آن رو "یوم البعث" خوانده شده است که خداوند، مردگان را از قبر برمیانگیزد و زنده میکند و آن گاه آنان را به دادگاهقیامت راه مینماید تا بازخواست شوند و از آنجا است که یا به بهشت میروند و یا به دوزخ. هر یک از این مراحل را "بعث" گویند[۵]شیعیان بر این باورند که پیروانعلی بن ابیطالب (ع) بی هیچ گرفتاری و پریشانی و اندوهی، شادمان و سرافراز به بهشت پای مینهند و جاودانه میشوند[۶][۷].