آل مروان
 | این یک مقالهٔ خرد است. میتوانید با گسترش آن به امامتپدیا کمک کنید. |
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل آل مروان (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- دودمان مروان بن حکم که از تیره بنی امیه بودند و از سال ۶۴ هجری روی کار آمدند. آغاز سلطه این خاندان با به خلافت رسیدن مروان بود. مروان از خشنترین و عنودترین دشمنان اهل بیت و امام حسین(ع) بود و نزد پیامبر و مردم ملعون و مطرود و تبعید شده بود. پس از او عبد الملک مروان، ولید بن عبد الملک، سلیمان بن عبد الملک، عمر بن عبد العزیز، یزید بن عبد ال ملک، هشام بن عبد الملک، ولید بن یزید، یزید بن ولید، مروان بن محمد، به ترتیب نزدیک به هفتاد سال حکومت کردند[۱] و دوران حکومتشان از سختترین دورانهای شیعه بود. بنی مروان جنایتکارترین افراد را در شهرها به ولایت میگماشتند که حجاج یکی از آنان بود. در زیارت عاشورا آل مروان نیز همچون آل زیاد و آل ابی سفیان و بنی امیه مورد لعن قرار گرفتاند[۲]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ حوادث خلفای آل مروان را در مروج الذهب، ج ۳،ص ۹۱ به بعد، مطالعه کنید
- ↑ ر. ک. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا صفحه ۳۴.