حدیث هدایت

نسخه‌ای که می‌بینید نسخه‌ای قدیمی از صفحه‌است که توسط Jaafari (بحث | مشارکت‌ها) در تاریخ ‏۷ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۲:۵۶ ویرایش شده است. این نسخه ممکن است تفاوت‌های عمده‌ای با نسخهٔ فعلی بدارد.

(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)

موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

مقدمه

طبری به نقل از ابن عباس می‌گوید: چون [[[آیه]]]: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایتگری دارد»[۱]، نازل شد، پیامبر خدا(ص) دست به سینه نهاد و فرمود: «من هشداردهنده هستم و هر گروهی هدایتگری دارد» و با دستش به شانه علی(ع) اشاره کرد و فرمود: «ای علی! تو آن هدایتگری. پس از من، ره‌یافتگان، به وسیله تو هدایت می‌شوند»[۲]. سیوطی به نقل از ابن عباس درباره سخن خدای متعال: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایتگری دارد» می‌گوید: پیامبر خدا(ص) فرمود: «هشدار دهنده منم و هدایتگر، علی بن ابی‌طالب(ع) است»[۳]. سیوطی به نقل از ابوبرزه اسلمی می‌گوید: شنیدم پیامبر خدا(ص) می‌فرماید: «تو فقط هشدار دهنده‌ای» و دستش را بر سینه خود نهاد. سپس آن را بر سینه علی(ع) نهاد و فرمود: «و هر قومی هدایتگری دارد»[۴]. ابی السعود به نقل از ابوبرده اسلمی، از پیامبر خدا(ص) درباره سخن خدای متعال: «تو فقط هشداردهنده هستی و هر قومی هدایتگری دارد» پرسید. پیامبر(ص) دستش را بر شانه علی(ع) نهاد و فرمود: «هدایتگر پس از من، این است»[۵].[۶]

منابع

پانویس

  1. ﴿إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ «تو، تنها بیم‌دهنده‌ای و هر گروهی رهنمونی دارد» سوره رعد، آیه ۷.
  2. جامع البیان عن تأویل آی القرآن، ج۸، ص۱۰۸؛ التفسیر الکبیر أو مفاتیح الغیب، ج۱۹، ص۱۵.
  3. الدر المنثور، ج۴، ص۶۰۸.
  4. شواهد التنزیل، ج۱، صص ۳۸۸ – ۴۰۸.
  5. إرشاد العقل السلیم إلی مزایا القرآن الکریم (تفسیر أبی‌السعود)، أبی‌السعود محمد بن محمد العمادی، ص۹۹.
  6. امیری، سلیمان، امامت و دلائل انتصابی بودن آن ص ۲۷۹.