مقدس اردبیلی
احمد بن محمد اردبیلی نجفی (متوفای ۹۹۳ق نجف) مشهور به مقدس اردبیلی، از علمای بزرگ و ثقات فقهای شیعه است و شخصیتی است که به زهد و ورع و امانت و دیانت ضرب المثل بوده و مجلسی او را در شمار کسانی که به ملاقات امام عصر (ع) نائل آمدهاند، آورده است. از سید نعمت اله جزایری که از شاگردان او بوده، نقل شده که مقدس اردبیلی در سالهای قحطی، خوراک خود را میان بینوایان پخش میکرد و برای خود بخشی، چون آنان میگذاشت. در یکی از سالها که چنین کرد همسرش بر وی خشم نمود و گفت: فرزندان ما را در چنین سالی فرومیگذاری، تا دست به سوی مردم دراز کنند؟ مقدس زن را ترک گفت و به قصد اعتکاف، به سوی مسجد کوفه رهسپار شد. روز دوم، مردی بارهای گندم و آردی پاکیزه به خانه آورد و گفت: صاحب خانه که در مسجد معتکف است فرستاده. پس از آنکه مقدس اردبیلی به خانه بازگشت، همسرش به وی گفت: آردی که با آن عرب فرستادی، آردی نیکو است. مقدس اردبیلی خدای را شکر کرد و از سر آن امر، بیخبر بود. در حالات او آمده است که هرگاه هنگام زیارت مخصوصه به کربلا میرفت، نماز را جمع میخواند و میگفت: زیارت، سنت است و تحصیل علم، فریضه؛ میترسم که سنت چون با فریضه مزاحمت کند، مورد نهی باشد و سفر، سفر معصیت؛ از اینرو تمام را هم میخوانم. مقدس اردبیلی، علوم معقول و منقول را نزد بعضی از شاگردان شهید ثانی در نجف اشرف خوانده و مرحوم صاحب مدارک از شاگردان او است. وی در عصر شاه طهماسب و شاه عباس اول صفوی و شیخ بهایی میزیسته و میان او و شاه عباس مکاتباتی بود[۱].
| مقدس اردبیلی (احمد بن محمد اردبیلی نجفی) | |
|---|---|
 | |
| لقب | مقدس اردبیلی |
| تاریخ درگذشت | ۹۹۳ق |
| آرامگاه | نجف (عراق) |
| ملیت | ایرانی |
| زبان | عربی |
| پیشه | مرجع تقلید |
| منصب | محدث، فقیه، متکلم |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه اثناعشری |
| اطلاعات علمی | |
| تحصیلات | اجتهاد |
| استادان | جمالالدین محمود، ملا عبدالله یزدی، مولی میرزاجان باغندی |
| شاگردان | میر فیضالله تفرشی، عنایتالله کوهپایهای، ملاعبدالله شوشتری |
| آثار | «حدیقة الشیعه» «اثبات واجب تعالی» «اثبات امامت» «استیناس المعنویه» «بحرالمناقب» «رساله خراجیه» «مقالة فی الامر بالشی» «مناسک حج» |
استادان
کتابهای منتشر شده
- حدیقة الشیعه
- اثبات واجب تعالی
- اثبات امامت
- استیناس المعنویه
- بحرالمناقب
- رساله خراجیه
- مقالة فی الامر بالشی
- مناسک حج
شاگردان
جستارهای وابسته
پانویس
- ↑ مجتبی تونهای، موعودنامه، ۶۹۰.