رابطه وحی با تجربه دینی (مقاله)
 | این مقاله هماکنون در دست ویرایش است.
این برچسب در تاریخ ۲۵ ژانویه ۲۰۱۶ توسط [[کاربر:{{{کاربر}}}]] برای جلوگیری از تعارض ویرایشی اینجا گذاشته شده است. اگر بیش از پنج روز از آخرین ویرایش مقاله میگذرد میتوانید برچسب را بردارید. در غیر این صورت، شکیبایی کرده و تغییری در مقاله ایجاد نکنید. |
رابطه وحی با تجربه دینی (بررسی دیدگاه دکتر سروش) عنوان مقالهای است که با زبان فارسی به بررسی ارتباط وحی با تجربه دینی از منظر دکتر سروش و نقد این نظریه میپردازد. این مقاله ۱۶ صفحهای به قلم محمد محمدرضایی نگاشته شده و در فصلنامه قبسات (شماره ۴۷، بهار ۱۳۸۷) منتشر گشته است.[۱]
| رابطه وحی با تجربه دینی | |
|---|---|
| (بررسی دیدگاه دکتر سروش) | |
 | |
| رتبه علمی | علمی پژوهشی |
| زبان | فارسی |
| نویسنده | محمد محمدرضایی |
| موضوع | وحی، وحی در فلسفه دین |
| مذهب | شیعه |
| منتشر شده در | فصلنامه قبسات |
| وابسته به | پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی |
| محل نشر | قم، ایران |
| تاریخ نشر | بهار ۱۳۸۷ |
| شماره | ۴۷ |
| ناشر الکترونیک | پایگاه مجلات تخصصی نور |
چکیده مقاله
- نویسنده در ابتدای چکیده مقاله خود مینویسد: «این نوشتار بر آن است که رابطهٔ وحی و تجربهٔ دینی را از دیدگاه دکتر عبدالکریم سروش بررسی کند. به نظر ایشان، وحی از سنخ تجربهٔ دینی است و تجربه دینی دربارهٔ دیگر انسانها نیز روی میدهد. در نتیجه، به همهٔ انسانها مانند پیامبران وحی میشود. به نظر ایشان، وحی نیز دارای دو جنبه است: ۱. جنبه بیصورت وحی؛ ۲.جنبه صوری وحی. وظیفه افراد از جمله پیامبران، صورتافکنی برای جنبهٔ بیصورت وحی است که این صورتافکنیها هیچ ترجیحی بر هم ندارند. ازاینرو، ایشان مبنای دینداری را تجربهٔ دینی میداند که مستعد پلورالیسم دینی است و نیز کاملا به پلورالیسم دینی اعتقاد دارد».
- نویسنده در ادامه چکیده مقاله خود مینویسد: «همچنین وی در معنای وحی، بشری بودن را دخیل میداند. در نتیجه، ویژگیهای بشری، از جمله نقص و کاستی به آن هم سرایت میکند. به همین دلیل، در نتیجه به پیرایش مدام نیاز دارد. در این نوشتار، به معنای تجربهٔ دینی و دیدگاههای متفاوت در باب تجربهٔ دینی و نیز عوامل پیدایش تجربهگرایی دینی اشاره شده است. در پایان، دیدگاه ایشان بررسی ندارند و نقد شده است: با این بیان که تجربهٔ دینی نمیتواند مبنای مناسبی برای دینورزی باشد؛ زیرا دینی بودن تجربه، مستلزم اعتقاد به بعد آموزهای دین است که با مبنا بودن تجربهٔ دینی ناسازگار است. نیز اثبات شده است که دیدگاههای ایشان در باب تجربهٔ دینی برخلاف برهان عقلی و آموزههای قرآنی است».[۱]
فهرست مقاله
- چکیده؛
- دیدگاه آقای سروش در باب وحی:
- وحی از سنخ تجربه دینی است؛
- دو جنبهای بودن وحی؛
- پلورالیسم و وحی؛
- دینداری تجربتاندیش، مبنای پلورالیسم دینی؛
- بشری بودن معنای وحی؛
- تجربه دینی:
- معنای تجربه دینی؛
- دیدگاههای متفاوت در زمینه تجربه دینی:
- الف) تجربه دینی، نوعی احساس؛
- ب) تجربه دینی؛ از مقوله ادراک؛
- ج) تجربه دینی، به مثابه ارائه تبیین ماورای طبیعی؛
- عوامل پیدایش تجربهگرایی دینی؛
- بررسی و نقد؛
- نتیجهگیری؛
- منابع و مآخذ.
دربارهٔ پدیدآورنده
دکتر محمد محمدرضایی (متولد ۱۳۳۹ ش، قم)، در کنار دروس متداول حوزوی تحصیلات دانشگاهی خود را در مقطع دکتری فلسفه و کلام دانشگاه تربیت مدرس به اتمام رساند. سردبیر نشریههای قبسات، فلسفه دین، ریاست دانشگاه پیام نور قم و عضو هیأت مؤسس و هیئت مدیره انجمن فلسفی دین ایران از جمله فعالیتهای وی است.
او علاوه بر تدریس دروس دانشگاهی به راهنمایی و مشاوره پایاننامههای دانشجویان نیز مشغول است و تا کنون چندین جلد کتاب و مقاله به رشتهٔ تحریر درآورده است. «خدا از نگاه امام علی (ع)»، «معنای جدیدی از انتظار فرج حضرت ولی عصر (ع)»، «برهان صدیقین بر وجود خدا از دیدگاه امام علی (ع)»، «برهان حدوث از دیدگاه امام علی (ع)»، «مبانی و ماهیت خاتمیت پیامبر اسلام (ص)» و «وحی و شعر» برخی از این آثار است.[۲]