گلوی بریده
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
مقدمه
پس از شهادت امام حسین(ع)، سر مطهرش را از پیکر جدا کردند. تیغ بر حلقومی نهادند که بوسه گاه رسول خدا(ص) بود. از اینرو، لقب "ذبیح" بر آن حضرت دادهاند و همچنین تعبیر "مجزور الرأس" از زبان زینب کبری نقل شده است. در برخی مقتلها آمده است که حضرت زینب، هنگام وداع جسد برادرش، پیکر او را در آغوش گرفت، لب بر حلقوم بریدۀ سید الشهدا(ع) نهاد و بوسید و با آن بدن خونین وداع کرد[۱][۲].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ معالی السبطین، ج۲، ص۵۵.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۴۱۵.