ابوصفیه
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
مقدمه
وی از موالی رسول خدا(ص)[۱] و از هجرت کنندگان به مدینه بود. وی با سنگ ریزهها و هسته خرما (که قاعدتاً آنها را به شکل تسبیح امروزی در آورده بود) خداوند را تسبیح میکرد[۲]. او صبح هنگام، تا ظهر در مسجد میماند و سپس به منزل میآمد و پس از استراحتی کوتاه، دوباره به مسجد برمیگشت و تا شب با سنگ ریزهها به تسبیح پرودگار میپرداخت[۳]. برخی بر جواز تسبیح کردن با سنگریزه و هسته، به این روایت استناد کردهاند؛ اگرچه برخی به جواز اولویت تسبیح با انگشتان دست و موارد دیگر اشاره کردهاند[۴]. نّبیه مکنی به "ام یونس بن عبید"، از او روایت حدیث کرده است[۵].[۶]
منابع
پانویس
- ↑ ابن اثیر، ج۶، ص۱۷۱.
- ↑ ابن سعد، ج۷، ص۴۳؛ ابن ابی حاتم، الجرح و التعدیل، ج۹، ص۳۹۵؛ ابن عبدالبر، ج۴، ص۲۵۶؛ ابن اثیر، ج۶، ص۱۷۱.
- ↑ ابن عساکر، ج۴، ص۲۹۳؛ ابن کثیر، ج۵، ص۳۴۳؛ ابن حجر، ج۷، ص۱۸۷.
- ↑ ر.ک: شوکانی، ج۲، ص۳۵۹؛ مبارکفوری، ج۹، ص۳۲۲.
- ↑ ابن ابی حاتم، بیان خطا، ص۱۵۵.
- ↑ مرادینسب، حسین، مقاله «ابوصفیه»، دانشنامه سیره نبوی ج۱، ص:۳۸۳.