سعدالعشیره
مقدمه
از شاخههای بزرگ مَذحِج بود و دارای شعباتی بود که مشهورترینِ آنها زُبَید، جُعفِی[۱] و أنَس الله هستند.[۲]
زُبَید
جُعفِی
این قبیله از شاخههای سعدالعشیره بود که در مخلاف مستقلی به نام جُعفِی سکونت داشتند.
سرزمین آنان دره بزرگ جُردان بود که روستاهای زیادی داشت و تا صنعا ۴۲ فرسخ فاصله داشت و تا نزدیک حضرموت امتداد داشت[۳].[۴]
اسلام جُعفِی
دو نفر از بزرگان آنها به نامهای قیس بن سَلَمة بن شراحیل و سَلَمة بن یزید به مدینه آمدند و به حضور رسولالله(ص) رسیدند و اسلام آوردند. رسول خدا(ص) برای قیس نامهای نوشت و او را بر قبایل مُران و حَریم و کُلاب و وابستگان آنان امیر کرد [۵].[۶]
أنس الله
از دیگر شاخههای سعدالعشیره میباشد. مردی از آنها به نام زُباب «فراض» بُت قبیله خود را شکست و به حضور پیامبر آمد و اسلام آورد[۷].[۸]
منابع
پانویس
- ↑ ابنحزم، جمهرة انساب العرب، الجزء الثانی، ص۴۰۹ و ۴۱۰.
- ↑ منتظرالقائم، اصغر، نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت، ص:۷۱.
- ↑ حسن بن احمد همدانی، صفة جزیرة العرب، ص۱۵۱ و ۱۸۸؛ محمد بن علی الاکوع، الیمن الخضراء مهد الحضاره، ص۳۹۰.
- ↑ منتظرالقائم، اصغر، نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت، ص:۷۲.
- ↑ ابنسعد، الطبقات الکبری، المجلد الأول، ص۳۲۴.
- ↑ منتظرالقائم، اصغر، نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت، ص:۷۳.
- ↑ ابنسعد، الطبقات الکبری، المجلد الأول، ص۳۴۲.
- ↑ منتظرالقائم، اصغر، نقش قبایل یمنی در حمایت از اهل بیت، ص:۷۳.