واسطه فیض الهی

امامان معصوم(ع)؛ مساکن برکت خداوند

" وَ مَسَاكِنِ‏ بَرَكَةِ اللَّهِ‏‏ ‏‏‏‏‏‏‏‏‏""سلام بر شما که مساکن برکت خداوند هستید".

معنای واژه مساکن و برکت

• واژه "مَسَاكِنِ‏‏‏‏‏‏‏‏‏" جمع "مسکَن" - به فتح کاف یا به کسر آن - است و به معنای "محلّ نزول، سکون و استقرار" است.
• واژه "برکت" در اصل از مادّه "بَرَک" به معنای "سینه شتر" است و از آن‌جا که شتران هنگام ثابت شدن در جایی، سینه خود را به زمین می‌چسبانند، این مادّه در مورد آن به‌کار می‌رود "برک البعیر"، تدریجاً این مادّه در معنای ثبوت، دوام و استقرار چیزی به‌کار رفته است. به "آبگیر" از آن جهت "برکه" می‌گویند که آب در آن ثابت است. "مبارک" را از این نظر "مبارک" می‌گویند که "خیر آن باقی و برقرار" است.
• این واژه در قرآن در دو معنا به کار رفته است:
• ١. ﴿﴿ تَبَارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ﴾﴾ و همانند آن.
• ۲. زیادتی و نموّ، مانند: ﴿﴿ وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرَى آمَنُواْ وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِم بَرَكَاتٍ مِّنَ السَّمَاء وَالأَرْضِ وَلَكِن كَذَّبُواْ فَأَخَذْنَاهُم بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ﴾﴾ و نیز آیاتی دیگر.
• این فراز از "زیارت جامعه کبیره" می‌گوید: مردم به برکت وجود امامان معصوم(ع) است که متنّعم‌اند آن‌چنان که این مضمون در ادامه همین زیارت و در روایات فراوانی از معصومین(ع) رسیده است.
• حضرت امام سجاد(ع) فرمود:"به برکت ماست که باران نازل شده و رحمت الهی گسترده می‌شود و زمین برکاتش را خارج می‌سازد و اگر زمین، ما را نداشت اهلش را فرو می‌برد". و از این‌گونه روایات، فراوان است.
• گفتنی است که نباید "برکت" را محدود به برکات مادّی نمود؛ چرا که برکات معنوی خداوند هم فراوان است؛ آن برکات هم از رهگذر این انوار تابناک خداوند به انسان‌ها می‌رسد. برترین این برکات، "برکت هدایت" است که از کانون پر فیض امامان معصوم(ع) است. اگر آنان و تلاش گسترده‌شان در مسیر هدایت انسان‌ها نبود، امروز معلوم نبود همین تعداد رهروانی که حق دارد، وجود داشته باشند. آنان محلّ نزول، سکون و استقرار همه برکات الهی‌اند؛ چه برکات مادّی و چه برکات معنوی. به دیگر عبارت، رزق مادّی و معنوی مردم به برکت وجود مقدّس اهل بیت(ع) است؛ یعنی. پیامبر(ص) و آل او غایت خلقت‌اند؛ به برکت خلقت آنان، دیگران هم مخلوق و متنعّم شده و می‌شوند.

 

منابع

• در آستان امامان معصوم؛ ج۱، ص:۳۸۴.